Orda bir kənd var, uzaqda...
O kənd bizim kəndimizdir.
O kəndin adı Soltanlıdır.
O kənd sayılıb-seçilən alimləri, böyük ziyalıları ilə öyünür.
Yüz ildi belədi...
Cəbrayılda Soltanlıya "Alimlər kəndi" deyirlər. Soltanlı Azərbaycanda üç alimlər kəndindən biridir.
Bu ənənəni yaradanlardan biri məşhur kimyaçı professor Allahverdi Verdizadədir. Böyük Verdizadənin çatdiğı ocaq minlərlə gəncin yoluna isıq tutub. Sözsüz ki, bu sırada birinci yerdə Verdizadə irsinin layiqli davamçısı, kimya elmləri doktoru, professor Nailə Verdizadə dayanır. Altmış ildi gözünun nurunu şam kimi gənc nəslin savadlanması üçün əridən böyük alim, ləyaqətli ziyalı, vicdanlı pedaqoq, alicənab insan Nailə Verdizadə...
Əslən Cəbrayıl rayonunun Soltanlı kəndindən olan Nailə Verdizadə dövrün gənc və perspektivlı alimi Allahverdi Verdizadənin ailəsində dünyaya gəlib. Gözünu açanda yazı masası, kitab-dəftər, bir də tez-tez dolub-boşalan mürəkkəb qabı görüb.
Uşaqlıq illəri kitabların arasında keçib. Yaxşı şagird olduğu uçun ali məktəbə qəbul imtahanlarını da yaxşı verərək ilk cəhddə tələbə adını qazanıb. Yaxşı tələbə sonra yaxşı müəllim olub.
Nailə Verdizadə əmək fəaliyyətinə 1967-ci ildə indiki Azərbaycan Dövlət Pedaqoji Universitetinin “Analitik və fiziki kimya” kafedrasında assistent kimi başlayıb. 1970-1972-ci illərdə ADPU-nun “Analitik və fiziki kimya” kafedrasının baş müəllimi vəzifəsində işləyib. 1978-ci ildən ADPU-nun “Analitik və fiziki kimya“ kafedrasında dosent, 1976-cı ildən 2017-ci ilə kimi ADPU-da kafedra müdiri vəzifəsini ntutub. Bu dövrdə kafedrada 15-dən artıq dərslik, 100-dən çox dərs vəsaiti, metodik göstəriş və elmi-kütləvi kitablar, o cümlədən yüzlərlə elmi və elmi-metodik məqalələr, tədris planları və proqramları yazılıb. O, 1989-2012-ci illərdə kafedranın nəzdində olan “Koordinasion birləşmələr elmi tətqiqat laboratoriyasına rəhbərlik edib.
Nailə Verdizadə 10-dan çox elmi əsərin müəllifidir. Məqalələri dünyanın nüfuzlu elmi jurnallarında dərc olunub.
O, həmkarları üçün yaxşı iş yoldaşı, tələbələri üçün yaxşı müəllimdir. Altmış ilə yaxındır ki, müəllim adını şərəflə daşıyır. Nailə Verdizadə bu müqəddəs peşəyə hörmət gətirən pedaqoqlardandır. Nəsillər dəyişir, auditoriyalar dolub-boşalır, amma bizim Nailə müəllimə dəyişmir - əvvəlki şövqlə, enerji ilə peşəsini davam etdirir.
Nailə Verdizadənin minlərlə yetirməsi var. Onların arasında dünyanın nüfuzlu universitetlərində çalışan alim də var, ucqar dağ kəndində işləyən müəllim də. Yetirmələri Nailə xanımdan əxz etdiklərini öz tələbələrinə öyrədirlər. Şövqlə, vicdanla.
Dünya vicdanlı insanların çiynində dayanır...
Bu soyadı daşıdığım, bu nəslin nümayəndəsi olduğum üçün həmişə fəxr etmişəm, iftixar hissi keçirmişəm. Ağlım kəsəndən, dünyanı az-çox dərk etməyə başlayandan bəri məsuliyyətimin fərqində olmuşam. Birinci sinfə qədəm qoyanda rəhmətlik Abbas müəllim belə demişdi: “Sən əlaçı olmalısan. Verdizadələr həmişə yaxşı oxuyub”.
Atamın zəngin kitabxanası vardı. Kitab rəfimizdə yüzlərlə kitab yan-yana düzülmüşdü. Həmin kitabların arasında Allahverdi Verdizadənin, Nailə Verdizadənin araya-ərsəyə gətirdiyi bir neçə sanballı əsər də vardı. Birinin adı belə idi: “Don tikmişəm havadan”.
İfadənin gözəlliyi məni məftun etmişdi...
Bu gün Nailə xanım doğma təhsil ocağında - görkəmli alim, vicdanlı pedaqoq, peşəkar idarəçi kimi tanınan professor Cəfər Cəfərovun rektoru olduğu Azərbaycan Dövlət Pedaqoji Universitetində müəllim yoldaşları, sevimli tələbələri ilə bir yerdə 80 yaşını qeyd edir. Onu 50 il əvvəl olduğu kimi gümrah saxlayan müəllim yoldaşlarının qayğısı, tələbələrinin sevgisidir.
Təbrik edirəm, professor!
100 yaşayın!
Bu, sizi çox sevən qohumlarınızın, alim həmkarlarınızın, doğma övladlarınızdan ayırmadığınız tələbələrinizin arzusudur.
Arzudan arzu doğar...
İnşallah, növbəti arzularımızı 90 illik yubileyinizdə dilə gətirəcəyik...
Seymur Verdizadə
