Bu gün mərhum eks-prezident Əbülfəz Elçibəyin anadan olmasının 76-cı il dönümüdür. Sufi ruhu, övliya, xislətinə sahib olan , prezidentlikdən, ümumiyyətlə siyasətçidən daha çox bir müdrik bilici potensialının daşıyıcısı olan Elçibəyə həm sağlığında həm də ölümündən sonra bir çox şerlər, hətta kitablar həsr olunub. Haqqında yazılan məqalələr və araşdırmaların isə sayı hesabı yoxdur.
Modern.az Əbülfəz Elçibəyə həsr olunan şerlərin bəzilərini sizlərə təqdim edir:
Bəxtiyar Vahabzadə
Əbülfəz Elçibəyin ölümünə yazılan şer
Bizimlə bərabər bir Böyük yaşar
Nöqsan axtarırıq ancaq biz onda
Elə ki, itirdik haqq aşıb daşar
Dönər böyüklüyə nöqsan bir anda
O, öz ürəyini millətə verdi
Köksündə bu xalqın qəlbi döyündü
Onun millət dərdi məmləkət dərdi
Göyərib cismində xərçəngə döndü
Endi mələk kimi göylərdən yerə
Dünyadan Şərəflə köçdü Elçibəy
O qəbrə köçmədi sığmazdı qəbrə
Millətin ömrünə köçdü Elçibəy!
***
Ramiz Rövşən
Səni sevdiklərin daş-qalaq eylər
Sənə bir daş atar yerindən duran,
Səni sevdiklərin daş-qalaq eylər.
Bir əlində daş var, birində Quran,
Daş atan bilirmi nə günah eylər?
Silərsən gözündən axan yaşları,
Öpüb əzizlərsən sən o daşları,
Deyərsən: “Sağ olun, qan qardaşlarım,
Məni təzə daşa kim qonaq eylər?!”
Hər daş özü boyda köz olub yanar,
Cana damğa kimi basılıb yanar,
Qanlı yaraların qızarıb yanar,
Səni başdan-başa çilçıraq eylər.
Bircə tilsimin var, sevgi tilsimi,
Kim qırar Tanrıya bağlı bir simi?
Bilirsən Tanrı da öz Elçisini,
Min bir daş altında yenə sağ eylər.
Sən dözərsən ağrısına,
Daş dözməz, daş haray eylər.
O daşlardan tanrı sənə,
Bir ev tikib saray eylər.
***
Rüstəm Behrudi
Qəribə adam
Bu qəribə adamdı
Oxşarı yox heç kimə;
əli, saçı,gözləri,
dil açıb danışanda
dilində çiçək açan
dəli-dəli sözləri-
nə qəribə adamdı.
Nə qəribə adamdı
deyirəm, yer fırlanır.
Pıçıldayır astadan:
yurd yerində binəmiz
yox olub çadır-çadır.
Yəqin mənim göz yaşım
axıb yeri fırladır.
Nə qəribə adamdı
deyirəm, külək əsir,
yaxın dur bu ocağa,
gəl qoruyaq bu odu.
Pıçıldayır astadan:
bu əsən külək deyil,
yurd boyunca dolaşan
Xətainin ruhudu.
Bu adam nə qəribə,
nə qəribə adamdı.
Nə qəribə adamdı;
dərdinə bax, ay Allah,
niyə, niyə babası
Astiyaq min il əvvəl
vaxtında öldürməyib
xəyanətkar Harpağı?
Dərdinə bax, ay Allah,
hansı uzaq dağdasa
susuzluqdan saralıb
cır armudun yarpağı…
Nə qəribə adamdı
dərdinə bax, ay Allah!
Nə qəribə adamdı,
dedim,-sənin bəd günün,
dedi,-o gün ki, özüm,
özümə tələ quran
- gülsüz qoyan gülüstan,
Sivas, Şuşa, Çaldıran;-
birmi, üçmü, ya beşmi?
Dedim:- qardaş, neyləyək,
bizimki bunsuz keçmir.
Dedim:- sənin oxşarın:
- bir ləçəkdim nə vaxtsa
solmayan bir çiçəkdə.
Dedim:- ən gözəl günün?
Dedi ki, gələcəkdə.
Bu adam nə qəribə,
nə qəribə adamdı.
Dedim:- arzun, istəyin?!
Bir ah çəkdi dərindən:
- təzə-təzə doğulan
qurd ağızlı körpələr
görən nə vaxt bu yurdu
tanrı kimi görk elər?!
Bu adam nə qəribə,
nə qəribə adamdı!
Nə qəribə adamdı-
bu adamın sevinci,
bu adamın dərdi də
tamam özgə biçimdə.
Bu qəribə adamdı
mənə elə gəlir ki,
bu adam ölən günü
özü qazıb qəbrini
basdıracaq özünü
ürəyinin içində!
***
Əsəd Cahangir
Elçibəyin cənnətə varid olması
Bülbül uçur yuvasına,
Budu, şah gəlir, şah gəlir!
Süzür eşqin havasına,
Budu, şah gəlir, şah gəlir!
Çərxi-fələk savaşından,
Budu, şah gəlir, şah gəlir!
Cəhənnəmin o başından
Budu, şah gəlir, şah gəlir!
Nə enlidir kürəkləri,
Rəşidilər soyundandır.
Atı yorur küləkləri,
Düldül, Rəfrəf suyundandır.
Mat qoyubdur fələkləri,
Bir şah gəlib – oyundandır.
Nə gediş gedir – şah gəlir,
Budu, şah gəlir, şah gəlir!
Adı haqdan baratlıdr,
Haqqa nur saçır bu kişi!
Nə tanrısal qanadlıdır,
Uçduqca uçur bu kişi!
Səməndərlər soyadlıdır,
Yanır – gül açır bu kişi!
Yoxsa Xəlilullah gəlir!
Budu, şah gəlir, şah gəlir!
Gəzib-gəzib bir gül seçib -
Əlindəki silaha bax!
Doqquz qat göylərdən keçib -
Başındakı külaha bax!
Göz yaşını qanlı içib –
Çiynindəki günaha bax!
Dərya-ümman günah gəlir,
Budu, şah gəlir, şah gəlir!
Keşikçidir Günəşlə Ay,
Min huri-qılman gözləyir.
Açıb qapını taybatay,
Nə vaxtdı Rizvan gözləyir.
Düzülübdür o tay-bu tay,
Cümlə müsəlman gözləyir.
Görüşünə dərgah gəlir,
Budu, şah gəlir, şah gəlir!
Şükür olsun, o başdannan
Cənnətlərə çatasıdır.
Vüsal havasını başdan,
Nə silən, nə atasıdır.
Hələ ata olmamaışdan,
Fəzilətin atasıydı.
Nəimə Fəzlullah gəlir,
Budu, şah gəlir, şah gəlir!
Haqqa verib həyatını,
Dolub haqqın yarağına.
Alıb Elçi soyadını,
Düşüb eşqin sorağına.
Tanrı yazıb gül adını,
Kitabının qırağına.
Salamına Allah gəlir,
Budu, şah gəlir, şah gəlir!
Bizlərdə haqqın yolunu,
Şirin candan keçən bilər.
Cahil gül bilər kolunu,
Gül butanı içən bilər.
Qoyub mübarək qolunu,
Onu padşah seçən bilər.
Şah nədir, şahənşah gəlir,
Budu, şah gəlir, şah gəlir!
Hurilər, daraq götürün,
Darayın yorğun telini.
Qılmanlar, varaq götürün,
Yazın ayını, ilini.
Kim nə istəyir – bitirin,
Haqq açıb bu gün əlini.
Gəlir, haqqa pənah, gəlir,
Budu, şah gəlir, şah gəlir!
***
Əhməd Qəşəmoğlu
Göy üzünə yazılan ağrılar
...çərçivələr üst-üstə
və çərçivələrin üstə
cinar boylu bir kişi
çırpınır işıq kimi....
alovlari öləzəyən bir ocağın üstündə
çırpınır
sirli yaraşıq kimi...
dilim-dilim alovlar
silkinir yuxulardan...
üst-başında min ilin toz-torpağı,
min ilin rəngləri, min ilin yaraşığı,
gözlərində ulu türkün işığı...
əllərində sarıq, məlhəm
sarımaq istəyirdi
məmləkətin yaralarını...
gücü catmadı, çökdü....
ən gözəl məlakələr
ən müqəddəs lələklə
göy üzünə yazdı
ağrılarını,
qəlbinin haraylarını...
Elmin Nuri
