Deyirlər ki, insana 5 kq üzüm yemək kifayətdir ki, o bütün ili sağlam olsun.

Bu möcüzəli bitkinin tarixinə müraciət edək. Platonun əsərlərində qeyd edilir ki, üzüm meynələri yeni yaranmayıb, belə ki, o həmişə mövcud olub. Üzüm bitkisinin yaranma mənşəyi məlum deyil. Ola bilsin ki, onu eyni zamanda dünyanın bir neçə yerlərində yetişdirməyə başlayıblar.

Üzümün qidalılığını, dad və müalicə xüsusiyyətlərini müəyyən edən əsas komponentlərə qlükozanı, fruktozanı və saxarozanı aid etmək olar.

Üzümlə müalicə ağciyər və ürək-damar sisteminin çox köhnə müalicə üsulu sayılır. Üzümlə müalicə zamanı ürək döyünməsinin ritmi və arterial təzyiq normallaşır, şişlər yatır, təngnəfəslik halları azalır, yuxu normal qaydaya düşür, qan durulur, tənəffüs yollarının və ağciyərlərin vəziyyəti yaxşılaşır. Ciyərdə durğunluq hallarının və şişlərin müalicəsi üçün üzümün istifadəsi çox xeyirlidir.

Üzümün gündəlik norması 2 kq-dan (1,2 litr şirədən) artıq olmamalıdır. Üzümü qida qəbulu arasında və ya yeməkdən 1-2 saat sonra qəbul etmək lazımdır. Birinci-üçüncü günlər gündə 5 dəfə 100 qram, 4-cü gün 1kq-a qədər, hər gün az-az artıraraq 7-ci gün 2 kq-a qaldırmaq lazımdır. Müalicə kursu-3-4 həftə davam edilməlidir.

Üzümlə müalicə zamanı yağlı və duzlu xörəklərdən, kefirdən, təzə süddən, çiy tərəvəzdən, pivədən, mineral sudan, xüsusən qazlı sudan imtina etmək lazımdır. Bu ərzaqların üzümlə birgə istifadəsi qıcqırma prosesini gücləndirir və bağırsağın fəaliyyəti üçün zərərlidir.

Üzüm şirəsi digər şirələrdən fərqli olaraq qana tez daxil olur və orqanizm tərəfindən tez mənimsənilir. Üzümün bu xüsusiyyəti bala, kimyəvi tərkibi isə ana südünə bənzəyir.

Ağacdan yeni dərilmiş üzümü yemək olmaz. Yaxşı olar ki, o, dərildikdən 2-3 gün sonra istifadə edilsin, əks halda o qaz yaranmasına səbəb ola bilər.

Bəs üzümün qəbulunda əks göstərişlər hansılardır?

Şəkərli diabet, kəskin və xroniki kolit, enterokolit, vərəmin kəskin forması, 3-4-cü dərəcəli piylənmə, mədə və onikibarmaq bağırsağın xorası olan insanlar üzümdən məhdudiyyətlə istifadə etməlidirlər.

Quru üzüm kimi istifadə etdiyimiz kişmiş isə daha xeyirlidir. Kişmiş sinir sistemini və ürəyi möhkəmləndirir, limfaları, ağciyərləri, qaraciyəri və bağırsağı təmizləyir.

Kişmiş tərkibində dəmir və kalsiumu saxladığı üçün olduqca faydalıdır. Öz tərkibinə görə kişmiş xüsusilə sümük inkişafına müsbət təsiri göstərir, zəiflik, qan azlığı kimi narahatlıqların aradan qaldırılmasında böyük rol oynayır.

Yaddaş zəifliyi olanlar üçün kişmiş ən yaxşı vasitələrdən biridir.

Kişmişin həmçinin ağrıkəsici xüsusiyyəti vardır. İltihabın qarşısını kəsən kişmiş bəlğəm üçün də olduqca faydalıdır.

Ən əsası isə Peyğəmbərdən (s) nəql olunan bir hədisini həmişə yadda saxlamaq lazımdır:

“Qurudulmuş üzüm (kişmiş) çox yeyin. O, ödü təmizləyir, bəlğəmi aradan qaldırır, əsəbləri möhkəmləndirir, yorğunluğu götürür, xasiyyəti gözəlləşdirir, nəfəsi təmizləyir və qəm-qüssəni uzaqlaşdırır”

Odur ki, cibinizdən kişmişi, ömrünüzdən sağlamlığı əskik etməyin.

İlham Cəmiloğlu