Turqut Xəlilbəyli 1993-cü il iyulun 4-də Şərur şəhərində anadan olub. 2010-2016-cı illərdə Azərbaycan Tibb Universitetində (ATU) ali təhsil alıb. 

Ali məktəbi bitirdikdən sonra Beyləqan korpusunun hərbi hissələrinin birində tibb qulluqçusu kimi xidmətə başlayıb və bir müddət şöbə müdiri işləyib. Vətən müharibəsi başlayanda könüllü olaraq cəbhəyə yollanıb. 

Azərbaycan Ordusunun leytenantı olan hərbi tibb qulluqçusu Turqut Xəlilbəyli 2020-ci il sentyabrın 27-də Ermənistanın işğalı altında olan ərazilərin azad edilməsi və ölkəmizin ərazi bütövlüyünün bərpa olunması üçün başlanan Vətən müharibəsi zamanı Füzuli və Cəbrayıl uğrunda gedən döyüşlərdə ön cəbhəyə gedərək yaralanan hərbçilərə yerindəcə yardım edib. 7 oktyabr tarixində gedən döyüşlərdə əsgərləri döyüş meydanından çıxararkən düşmənin atdığı ağır artilleriya mərmisinin partlaması nəticəsində ağır yaralanıb. Turqut Xəlilbəyli yaralı olduğu halda öz sürücüsünə ilkin yardım edib, həm də döyüş meydanından çıxardığı yaralı hərbçinin üzərinə atılaraq onu qəlbələrdən qoruyub. Nəticədə özü qəhrəmancasına şəhid olub. 

Turqut Xəlilbəyli vəzifə borcunu şərəflə yerinə yetirdiyinə görə Azərbaycan Respublikasının Prezidenti tərəfindən ölümündən sonra "Vətən uğrunda", "Azərbaycan Bayrağı" ordenlərilə təltif edilib.

Füzuli və Cəbrayıl rayonlarının işğaldan azad edilməsi uğrunda aparılan döyüş əməliyyatlarına qatılaraq şəxsi igidlik və şücaət nümayiş etdirdiyinə görə isə ona "Füzulinin azad olunmasına görə", "Cəbrayılın azad olunmasına görə" medalları verilib. Turqut Xəlilbəyli İkinci Fəxri xiyabanda dəfn edilib.

Modern.az-ın “Şəhidlərdən qalan əmanət” rubrikası bu dəfə İkinci Qarabağ müharibəsi zamanı şəhid olan ilk həkim – leytenant Turuqut Xəlilbəyliyə həsr olunub. 

Turqut Xəlilbəylinin atası Nadir Xəlilbəyli qeyd edir ki, onu sonuncu dəfə ölümündən üç gün əvvəl - 4 oktyabrda görüb.

“Turqutun özünə ideal seçdiyi ehtiyatda olan tibb xidməti polkovnik-leytenantı, yaxın qohumumuz Çingiz Məmmədov, mən və "Diaqnoz" tibb mərkəzinin heyəti ilə birlikdə əsgərlərimizə yardım aparırdıq. Turqutu sonuncu dəfə onda gördüm. Orada bizə dedi ki, məndən nigaran olmayın, yaralı əsgər və zabitlərimizin ölməyinə imkan verməyəcəm, gözünüz arxada qalmasın, inşallah, Qarabağ işğaldan azad ediləndən sonra görüşərik”. 

Turqut Xəlilbəylinin qardaşı Xəlil Xəlilbəyli onunla bağlı xatirələrini bizimlə bölüşüb. Qardaşı qeyd edib ki, Turqutla bağlı arzuları, istəkləri çox idi:

"Biz bir-birimizi ara-sıra görürdük, o, universiteti bitirən kimi Beyləqana getdi, telefonla danışmaq imkanımız çox olsa da, görüşüb birlikdə vaxt keçirmək, dərdləşmək fürsətimiz çox az olub. Ondan sonra qalan hər şey bizim üçün əzizdir, hər şey onu xatırladır, amma qoluna davamlı olaraq taxdığı saatlar, sona qədər üzərində olan və onunla danışmağımıza kömək olan telefonu, bir də üstündən çıxan pulqabı və hərbi bileti xüsusi ilə saxlayırıq. Turqut şəhid olandan sonra aldığı medallar da bizim üçün əzizdir. Onun nə qədər qəhrəman olduğunu, ölümün üstünə getdiyini, Qarabağı nə qədər çox sevdiyini hər o medallara baxanda hiss edirik”.