یکی از مسنترین ساکنان کشورمان، ننه خیرنیسه ۱۱۳ ساله (خیرنیسه باخیشعلییوا) که بیش از یک قرن از عمر خود را پشت سر گذاشته است، حسرت کلبجر را که سالها در دل خود پرورانده بود، با وصال جایگزین کرده است.
Modern.az گزارش میدهد که در گزارش ویدیویی ارائه شده، شاهد آن هستیم که چگونه عشق یک انسان به وطن، زمان و مسافتها را شکست میدهد.
در گزارش ویدیویی، تصویری مقایسهای از دو دوره متفاوت ایجاد شده است: در مصاحبهای که در سال ۲۰۲۴، پیش از آغاز کوچ بزرگ به کلبجر ضبط شده است، غم و حسرت خاک در چشمان خیرنیسه باخیشعلییوا برجسته است. او ایمان تزلزلناپذیر خود را به بازگشت به سرزمین مادریاش ابراز میکند و هر روز خود را با آرزوی دیدن آن روز میگذراند.
در سال ۲۰۲۵، در زیر نفس آزاد کلبجر، در مصاحبهای که این بار در سرزمین خودش ضبط شده است، ننه خیرنیسه دیگر مهمان نیست، بلکه میزبان است. در ویدیو، دلبستگی او به هر سنگ و هوای کلبجر و تولد دوبارهاش پس از بازگشت منعکس شده است.
گزارش ویدیویی که با سازماندهی کمیته دولتی امور پناهندگان و آوارگان اجباری و با حمایت نمایندگی ویژه رئیسجمهور جمهوری آذربایجان در شهرستان کلبجر تهیه شده است را ارائه میدهیم:
