با وجود ادامه اجرای «برنامه دولتی توسعه چایکاری در جمهوری آذربایجان» که سالهای 2018-2027 را پوشش میدهد، در چارچوب اجرای برنامههای دولتی (برنامه 7)، بودجهای برای سال 2027 پیشبینی نشده است.
Modern.az در این باره به نقل از دیوان محاسبات خبر میدهد.
در تحلیل شماره 3 مجله «حسابرسی دولتی» دیوان محاسبات آمده است که مساحت مزارع چای که در سال 2019 برابر با 1100 هکتار بود، بر اساس شاخصهای واقعی سال 2024 به 900 هکتار کاهش یافته است. هدفگذاری شده است که در سال 2026 مساحت مزارع به 975 هکتار و تولید محصول به 1126 تن برسد. این شاخصها در مقایسه با هدف 3000 هکتار زمین زیر کشت و 8.5 هزار تن تولید که در برنامه دولتی پیشبینی شده بود، به مراتب پایینتر است.
شاخصهای تعیینشده برای برخی اقدامات، امکان ارزیابی نتایج را فراهم نمیکند. به این ترتیب، برای سال 2026، تولید 100 هزار تن غلات دانهای گواهیشده، 2555 تن محصولات صنعتی و 98 تن بذر سیبزمینی پیشبینی شده است. گفته میشود که این حجم تولید به شدت کمتر از تقاضا است. همزمان، پیشبینی کاهش حجم بذر فروخته شده از طریق صندوق بذر دولتی از 180 تن به 100 تن، نشان میدهد که کشت عمدتاً با بذر وارداتی یا بدون طبقهبندی انجام خواهد شد. کارشناسان تعیین مقدار واقعی بذر یارانهای را به جای مبلغ یارانه، به عنوان شاخص مناسبتر میدانند.
با وجود پیشبینی بودجه برای تعدادی از اقدامات، شاخصهای نتیجه تعیین نشده است. به عنوان مثال، برای اقدام «افزایش مصنوعی گونه ماهی سالمونید، احیا و حفاظت از جمعیت طبیعی آن»، 97.3 هزار منات برای سال 2025 و 214.2 هزار منات برای سال 2027 پیشبینی شده است. اما هدف مشخصی برای شاخص «تعداد بچه ماهیهای سالمون رها شده» تعیین نشده است.
بر اساس اطلاعات، در برخی موارد عدم تطابق بین شاخصها و بودجه تخصیصیافته مشاهده میشود. با وجود پیشبینی افزایش تولید پنبه از 305.8 هزار تن در سال 2025 به 1400 تن در سال 2026، مبلغ یارانه 3.2 میلیون منات کاهش یافته و 58.8 میلیون منات تعیین شده است.
پیشبینی شده است که هزینههای نگهداری کارخانههای پرورش ماهی که فعالیت تولیدی آنها متوقف شده و برای خصوصیسازی آماده هستند، در سال 2026 شش برابر افزایش یافته و به 394.8 هزار منات برسد. اگرچه تعداد مؤسسات قابل خصوصیسازی به عنوان شاخص نشان داده شده است، اما رقم مشخصی برای سال 2026 ذکر نشده و برای سال 2027 تنها خصوصیسازی یک مؤسسه در نظر گرفته شده است. لازم به ذکر است که احیای فعالیت دو کارخانه از این دست که در دوره تابعیت ETSN فعالیتشان متوقف شده بود، برنامهریزی شده است.
علاوه بر این، در حالی که پیشبینی میشود تولید پیله تر در سال 2026 با 12.9 درصد کاهش به 200 تن برسد، حجم محصولی که در مراکز خشککردن پیله خشک خواهد شد، 250 تن تعیین شده است. این امر تضادی بین شاخصهای تولید و فرآوری ایجاد میکند.
