نیکول پاشینیان، نخستوزیر ارمنستان، رهبری کلیسای حواری ارمنی را به تلاش برای بهروزرسانی جنبش قرهباغ متهم کرد.
او خاطرنشان کرد: «اخیراً در حین شرکت در مراسم عشای ربانی شنیدم که از «جمهوری آرتساخ» نام برده شد. این به چه معناست؟ این تنها و تنها به معنای فراخوان به جنگ است. کتریچ نرسیسیان (نام دنیوی گارگین دوم) و دیگر روحانیون نقش رهبران حزب جنگ را بر عهده گرفتهاند.»
پاشینیان همچنین در سخنرانی خود در پارلمان اروپا از الهام علیاف تشکر کرد.
پس از این سخنرانی پاشینیان، نیروهای مخالف او کمپینی را علیه وی آغاز کردند. لئون تر-پتروسیان، اولین رئیسجمهور ارمنستان نیز به این کمپین پیوست.
صاحب علیاف، معاون رئیس کمیته انجمنهای عمومی و سازمانهای مذهبی مجلس ملی، در اظهاراتی به Modern.az بیان کرد که سخنان پاشینیان درباره کلیسا و تشکر او از الهام علیاف، طبیعتاً مورد پسند سیاستمداران وابسته به روسیه قرار نگرفته است:
«سخنان نیکول پاشینیان در سخنرانی خود در پارلمان اروپا در 11 مارس، افشای ماهیت کلیسای ارمنی، تشکر از آقای الهام علیاف، تکرار همان افکار در کنفرانس مطبوعاتی بعدی و اعلام اینکه متن اعلامیه استقلال ارمنستان در ارتباط زنده «فیسبوک» در 13 مارس بر اساس «منطق درگیری» بنا شده است، و اینکه ادعای قرهباغ در آن سند در واقع به نابودی دولتشان منجر میشود و خطر بزرگی برای حاکمیت آنها ایجاد میکند، طبیعتاً مورد پسند سیاستمداران وابسته به روسیه در کشورش قرار نگرفته است. به نظر میرسد که در میان آنها، خشمگینترین فرد، لئون تر-پتروسیان، اولین رئیسجمهور ارمنستان است. و این بیدلیل نیست. تر-پتروسیان که پس از سال 1998، اگر بتوان گفت، «کنار گذاشته شده بود»، و بلافاصله پس از جنگ دوم قرهباغ، قابلیت استفاده از او مورد توجه قرار گرفت، دوباره با محافل وابسته به خود ارتباط برقرار کرد، یا بهتر بگوییم، آنها او را احیا کردند. این احیا در 12 نوامبر 2020 اتفاق افتاد. پس از دیداری که در همان روز با سرگئی کوپیرکین، سفیر روسیه در ارمنستان برگزار شد، این نازی پیر و جنایتکار جنگی، در واقع، به سمت پاشینیان، که شاگرد خودش بود، حمله کرد و او را به خیانت متهم کرد.
به هر دلیلی، از آن زمان تاکنون، رهبر حزبی که سرگئی کوپیرکین بیشترین دیدار و مشورت را با او در ارمنستان داشته، باز هم همان لئون تر-پتروسیان است. تعداد دیدارهای آنها که صرفاً به مطبوعات درز کرده، از پنج مورد فراتر رفته است. اما به احتمال زیاد، ارتباط بین آنها ماهیتی مستمر دارد و پنجمین کنگره حزب کنگره ملی به رهبری لئون تر-پتروسیان در هفته گذشته، و همچنین وضعیت او در «فیسبوک» پس از کنگره، به نوعی این موضوع را تأیید میکند. اینگونه برداشت میشود که مسکو با مشاهده به حاشیه رانده شدن کامل «قبیله قرهباغ»، افشای کاتولیکوس گارگین و «کوتاهی زبان» او، دقیقاً میخواهد لئون تر-پتروسیان را به چهره مرکزی، یا دقیقتر بگوییم، چهره وحدتبخش بازی خود تبدیل کند.»
به گفته س. علیاف، ل.ت. پتروسیان در وضعیت (استاتوس) منتشر شده خود، قصد خود را برای بسیج رأیدهندگان در اطراف سامول کاراپتیان پنهان نمیکند:
«لئون تر-پتروسیان در وضعیت (استاتوس) مذکور خود پنهان نمیکند که هدفش بسیج رأیدهندگان ناراضی در اطراف سامول کاراپتیان است که با هدف سرنگونی نیکول پاشینیان، یا در صورت عدم امکان سرنگونی، تحت کنترل نگه داشتن او، به ارمنستان فرستاده شده است. ببینید، تر-پتروسیان چه مینویسد: او اظهار میدارد که متحدان طبیعی ارمنستان، به استثنای فرانسه، «کشورهای دوردست غربی» نیستند، بلکه روسیه، گرجستان و ایران هستند.»
«حتماً به ترتیب توجه کردید؟ این همان لئون تر-پتروسیان است که در زمان جنگ اول قرهباغ میگفت ایران کشوری است که بیشترین کمک را به آنها کرده است. اکنون نام ایران را در رتبه سوم متحدان طبیعی ارمنستان ذکر میکند. دلیل آن احتمالاً مشخص است. اینکه چرا روسیه در اینجا در جایگاه اول قرار دارد نیز از همین قبیل است. اما آنچه مشخص نیست، این است که اولین رئیسجمهور ارمنستان، گرجستان را دومین متحد طبیعی خود میداند. جالب است، او بر اساس چه چیزی چنین ادعایی میکند؟ بر اساس آنچه کوپیرکین در گوش او زمزمه کرده است؟»
«آیا مردم گرجستان فراموش کردهاند که در دوران رهبری همین لئون تر-پتروسیان بر ارمنستان، گردان باقرامیان که توسط ارمنیها در آبخازیا تشکیل شده بود، چگونه علیه آنها جنگید، چه وحشیگریهایی مرتکب شد و چه تلاشهایی برای جداییطلبی در جاواختی انجام داد؟ مطمئنم که فراموش نکردهاند.»
