روز گذشته در شهر داووس سوئیس، سند تأسیس «شورای صلح» که به ابتکار دونالد ترامپ، رئیسجمهور آمریکا ایجاد شده بود، به امضا رسید. در این مراسم، علاوه بر آمریکا، نمایندگان ۲۱ کشور نیز حضور داشتند. دونالد ترامپ در این رویداد اظهار داشت که این شورا پتانسیل کامل برای تبدیل شدن به یکی از مهمترین سازمانهای ایجاد شده تاکنون را دارد.
او گفت: «و من معتقدم که پیوستن شورای صلح با مردمی که اینجا گرد هم آمدهاند، با سازمان ملل متحد، میتواند به چیزی واقعاً منحصر به فرد برای جهان تبدیل شود – نه فقط برای ایالات متحده، بلکه برای تمام جهان.»
فهرست کشورهای شرکتکننده در این مراسم به شرح زیر است:
ایالات متحده آمریکا، عربستان سعودی، قطر، امارات متحده عربی، آرژانتین، پاراگوئه، مجارستان، ارمنستان، آذربایجان، بحرین، بلغارستان، مجارستان، اندونزی، اردن، قزاقستان، کوزوو، مراکش، مغولستان، پاکستان، پاراگوئه، ترکیه و ازبکستان.
جای سؤال است که آذربایجان با عضویت در شورای صلح چه تعهداتی را پذیرفته است؟
در اظهاراتی به Modern.az، کارشناس علوم سیاسی فرهاد ممدوف بیان کرد که شورای صلح یک سازمان بینالمللی عادی است:
«حتی ما میبینیم که در اساسنامه شورا، بخشی مربوط به تعهدات اعضا وجود ندارد. در مورد تعهدات مالی، در سه سال اول هیچ الزام مشخصی در این زمینه وجود ندارد. تصور میشود که در چارچوب شورای صلح، در مسائلی که انتظار میرود حل شوند، دولتها خودشان برنامههای عملیاتی مربوطه را تأیید خواهند کرد و خودشان تعیین خواهند کرد که به چه شکلی در این راستا مشارکت خواهند داشت.
یعنی هیچ تعهد جدی وجود ندارد. این ابتکار رئیسجمهور ترامپ است و دوره ریاستجمهوری او را پوشش میدهد. اگرچه تقریباً ۵۰ کشور دعوت شدند، اما نمایندگان بیش از بیست کشور در مراسم تأسیس شرکت کردند. رئیسجمهور آذربایجان و رهبران تعدادی از کشورهای نزدیک به آذربایجان نیز در آنجا حضور داشتند. یعنی به طور کلی میتوان گفت که کارایی و موفقیت این سازمان به رئیسجمهور آمریکا بستگی خواهد داشت. رئیسجمهور آمریکا نیز رهبران نزدیک به خود را در جهان شناسایی میکند.»
این کارشناس علوم سیاسی تأکید کرد که تنها سه سال آینده نشان خواهد داد که شورای صلح، که ابتکار قویترین کشور جهان است، به چه شکلی توسعه خواهد یافت:
«اگر این ابتکار و سازمان موفق شود، به این معنی است که شورای صلح به بخشی از نظم نوین جهانی تبدیل خواهد شد. اما اگر برعکس، موفق نشود، آنگاه سیستم بینالمللی در چارچوب سازمان ملل متحد با کارایی بسیار پایین باقی خواهد ماند.»
