در تاریخ ۲۸ فوریه، حملات نظامی آغاز شده توسط اسرائیل و آمریکا علیه ایران، توجه تمام جهان را به این درگیری معطوف کرد. یکی از دلایل اصلی این امر، سرایت جنگ به کشورهای حاشیه خلیج فارس بوده است. به طوری که در حال حاضر ایران به پایگاههای نظامی آمریکا در کشورهای عربی حمله میکند.
جنگ روسیه و اوکراین که از سال ۲۰۲۲ ادامه دارد، در پسزمینه تمام این حوادث، گویی به فراموشی سپرده شده است.
حتی برخی تحلیلگران بینالمللی معتقدند که جنگ بین آمریکا-اسرائیل و ایران بیش از همه به نفع ولادیمیر پوتین، رئیسجمهور روسیه است. زیرا آمریکا اکنون درگیر شده و نمیتواند حمایت لازم را از اوکراین به عمل آورد. علاوه بر این، تحریمها علیه روسیه کاهش یافته است.
در اظهاراتی به Modern.az، کارشناس علوم سیاسی، الهان شاهیناوغلو نیز اظهار داشت که جنگ آمریکا-اسرائیل و ایران تا حدی به منافع ولادیمیر پوتین، رئیسجمهور روسیه، خدمت میکند:
«جنگی که آمریکا و اسرائیل علیه ایران آغاز کردهاند، تنش در خاورمیانه، و درگیر شدن کشورهای حاشیه خلیج فارس در جنگ، البته تا حدی توجه را از جنگ روسیه و اوکراین منحرف کرده است. تنش در خاورمیانه از یک سو به منافع ولادیمیر پوتین، رئیسجمهور روسیه نیز پاسخ میدهد. زیرا هم توجه منحرف شده و هم آمریکا تحریمها علیه روسیه را کاهش داده است. بدین ترتیب، روسیه نفتی را که نمیتوانست به اروپا بفروشد، به راحتی به کشورهای آسیایی میفروشد. همچنین به دلیل جنگ، قیمت نفت افزایش یافته است. این نیز درآمدهای روسیه را افزایش داده است. اما اگر آمریکا ایران را مهار کند، این در واقع ضربه بزرگی به پوتین خواهد بود. یعنی با وجود اینکه تا حدی توجه منحرف شده است، تنش در جبهه روسیه و اوکراین همچنان ادامه دارد. شدت جنگ کاهش نیافته است. ارتش اوکراین حملات متقابل انجام میدهد. اوکراین به حملات خود به منابع انرژی روسیه ادامه میدهد. حتی در طول سه روز، روسیه ۷ هزار نظامی خود را از دست داده است. یعنی تنش همچنان باقی است، فقط توجه کمی منحرف شده و مذاکرات به حاشیه رفته است. اما از این بابت آسیب بزرگی به اوکراین وارد نشده است. اوکراین به مقاومت خود ادامه میدهد و با اشغالگری نیز کنار نمیآید.»
ا. شاهیناوغلو همچنین درباره چگونگی پایان یافتن جنگ روسیه و اوکراین صحبت کرد:
«صراحتاً بگویم، پایان جنگ هنوز مشخص نیست. جنگ همچنان ادامه خواهد داشت. در حال حاضر، نه روسیه پیشروی کرده و با گسترش اشغالگری تمام دونباس را تحت کنترل خود درمیآورد، و نه اوکراین میتواند سرزمینهای خود را آزاد کند. هر دو عملاً در منطقه جبهه گیر کردهاند. در چنین شرایطی، در مذاکرات نیز موفقیتی حاصل نخواهد شد. لازم است که در روسیه تغییر قدرت رخ دهد و آنها واقعیت را درک کنند. یعنی، بفهمند که تلفات زیادی دادهاند و در اقتصادشان مشکلاتی وجود دارد. بدین ترتیب، شاید به آنچه در دست دارند، بسنده کنند. زیرا اوکراین با باقی ماندن آنچه روسیه تاکنون اشغال کرده است، موافق است. اما روسیه نمیخواهد به این بسنده کند. پوتین تمام دونباس را میخواهد. در چنین شرایطی، البته که نتیجهای حاصل نخواهد شد. جنگ در خاورمیانه احتمالاً در مدت کوتاهی به شکلی پایان خواهد یافت. اما نمیتوانیم پیشبینی کنیم که جنگ روسیه و اوکراین در مدت کوتاهی به پایان برسد.»