روزنامه «گاردین» بریتانیا مقالهای تحلیلی درباره جنگ جاری در ایران منتشر کرده است.
به گزارش Modern.az، این روزنامه اعلام کرده است که جنگ با ایران به «دوران طلایی» اسرائیل در واشنگتن پایان خواهد داد.
«گاردین» مینویسد که جنگ کنونی صرفاً یک درگیری نظامی نیست، بلکه نتیجه محاسبات اشتباه و وعدههای اغراقآمیز بنیامین نتانیاهو به دولت دونالد ترامپ است.
نویسنده مقاله تأکید میکند که حتی در محافل عالی سیاسی ایالات متحده نیز این دیدگاه شکل گرفته است که نتانیاهو تصورات غیرواقعی درباره سهولت پیروزی در این جنگ و احتمال تغییر رژیم در ایران به واشنگتن ارائه کرده است.
«گاردین» در توضیح این ادعا به وبسایت «آکسیوس» استناد میکند و مینویسد که نخستوزیر نتانیاهو، معروف به «بیبی»، پیش از آغاز جنگ، ایده تغییر رژیم در ایران را به دونالد ترامپ به عنوان هدفی بسیار محتمل و «آسان» معرفی کرده بود. اما نویسنده خاطرنشان میکند که وضعیت واقعی باعث شده است که حتی معاون رئیسجمهور، جی. دی. ونس، نیز با تردید جدی به این ادعاها نگاه کند و او محاسبات نتانیاهو را در بحثهای تند زیر سؤال برده است.
در بخش دیگری از این تحلیل، «گاردین» نقش دونالد ترامپ را بررسی میکند. برخی تحلیلگران مانند دانیل کورتزر و آرون دیوید میلر معتقدند که ترامپ به دلیل غرور ناشی از سرنگونی دولت مادورو در ونزوئلا، شریکی مشتاق در این جنگ بوده است. اما «گاردین» گزارش میدهد که نقش اصلی در تعیین زمان درگیری بر عهده نتانیاهو بوده است. اکنون با ورود جنگ به ماه دوم خود و فلج شدن اقتصاد جهانی به دلیل بسته شدن تنگه هرمز، پیامدهای خطرناک وعدههای «جنگ آسان» به فراتر از منطقه نیز گسترش یافته است.
در این مقاله، با استناد به کارشناسان برجسته امنیتی، ریچارد بتس و استیون بیدل، تأکید میشود که هزینههای استراتژیک این جنگ برای ایالات متحده بسیار سنگین است.
این روزنامه خاطرنشان میکند که این جنگ منجر به کاهش حمایت نظامی از اوکراین، کاهش ذخایر تسلیحات پیشرفته ایالات متحده و قرار گرفتن متحدان ناتو تحت فشار خطرناک شده است. نویسنده میافزاید که با وجود ادعاهای نتانیاهو مبنی بر پیروزی با وارد آوردن «۱۰ ضربه» به ایران، سقوط موشکهای ایران و «حزبالله» بر اسرائیل، امنیت شهروندان این کشور را حتی در پناهگاهها نیز به شدت متزلزل کرده است.
«گاردین» همچنین به انزوای دیپلماتیک اسرائیل اشاره میکند و میگوید که این جنگ میتواند منجر به فروپاشی «توافقات ابراهیم» شود، زیرا کشورهای حاشیه خلیج فارس خود را در میانه جنگی میبینند که آن را انتخاب نکردهاند.
با استناد به امانوئل ماکرون، رئیسجمهور فرانسه، تأکید میشود که حملات نظامی یا تلاش برای بازگشایی تنگه هرمز «واقعبینانه نیست» و تنها مذاکرات فنی و دیپلماتیک میتواند ثبات بلندمدت را به ارمغان آورد.
در پایان، مقاله به تأثیرات اجتماعی و سیاسی این جنگ در داخل ایالات متحده میپردازد. بر اساس این تحلیل، حمایت از اسرائیل در میان گروههای سیاسی مختلف در ایالات متحده، به ویژه نسل جوان، به شدت کاهش یافته است. «گاردین» با استناد به نظرسنجی گالوپ گزارش میدهد که برای اولین بار در ۲۵ سال گذشته، همدردی آمریکاییها با فلسطینیها بیشتر از اسرائیلیها است. مقاله با سخنان رام امانوئل به پایان میرسد: این جنگ به احتمال زیاد پایان «دوران طلایی» اسرائیل در واشنگتن خواهد بود و پس از آن اسرائیل دیگر یک شریک استثنایی نخواهد بود، بلکه مانند سایر کشورها برای دریافت تسلیحات و کمک مالی از مالیاتدهندگان آمریکایی با محدودیتها و نظارتهای سختگیرانهتری روبرو خواهد شد.
