در بحبوحه موج جدید تنشها در خاورمیانه، انتظار میرود بحثها در مورد پایداری نظامهای سیاسی اسرائیل و ایران و اثربخشی مدلهای حکومتی آنها افزایش یابد. در این زمینه، مقایسه دو کشور از نظر شاخصهای جمعیتی نتایج جالبی را نشان میدهد.
Modern.az گزارش میدهد که در سال 1950، یعنی 75 سال پیش، شاخصهای جمعیتی ایران به طور قابل توجهی از اسرائیل پیشی گرفته بود. در آن دوره، نرخ زاد و ولد در ایران 6.95 و در اسرائیل 4.52 بود. سالانه 844 هزار کودک در ایران و تنها 43 هزار کودک در اسرائیل متولد میشدند. بنابراین، تفاوت تقریباً 20 برابری در تعداد متولدین وجود داشت. این نسبت عمدتاً تا اوایل دهه 1980، یعنی تا جنگ ایران و عراق، حفظ شده بود.
در سال 1990، در حالی که بیش از 103 هزار کودک در اسرائیل متولد شدند، این رقم در ایران 1.72 میلیون نفر بود. نسبت در سطح 6:100 قرار داشت. در آن دوره، اگرچه تفاوت در نرخ کلی زاد و ولد کاهش یافته بود، اما همچنان محسوس بود. نقطه عطف، که گاهی اوقات “تقاطع یهودی-فارسی” نیز نامیده میشود، در سال 1996 رخ داد، زمانی که نرخ زاد و ولد در هر دو کشور به 2.95 کودک به ازای هر زن برابر شد.
پس از این دوره، کاهش کیفی در شاخصهای جمعیتی ایران مشاهده شد، در حالی که ثبات در اسرائیل حفظ گردید. در سال 2010، نسبت تعداد کودکان متولد شده به 12.19 درصد رسید و سطح زاد و ولد در اسرائیل به طور قابل توجهی بالاتر از ایران بود: 3.03 کودک به ازای هر زن در اسرائیل و 1.77 کودک در ایران.
در سال 2025، این تفاوت تقریباً دو برابر شده است. نرخ کلی زاد و ولد در اسرائیل 2.87 و در ایران 1.37 است. نسبت تعداد نوزادان متولد شده به 20.11 درصد افزایش یافته است که رکورد بیسابقهای در دهههای اخیر و حتی قرون محسوب میشود و روند افزایشی ادامه دارد.
اگر روندهای جمعیتی موجود حفظ شود، تا اواخر قرن بیست و یکم، برای اولین بار از دوران باستان (پس از 2500 سال)، تعداد کودکان متولد شده در قلمرو اسرائیل میتواند به سطح ایران برسد. پیشبینی میشود که با افزایش منابع انسانی خود و ادامه کاهش جمعیتی در بازیگران اصلی منطقه - ترکیه، ایران، عربستان سعودی و مصر - فرصتهای اقتصادی و ژئوپلیتیکی اسرائیل بیش از پیش گسترش یابد.
