در ۱۶ ژانویه، برای اولین بار در کشورمان، کنفرانس بینالمللی با عنوان “نژادپرستی و خشونت علیه سیکها و سایر اقلیتهای ملی در هند: واقعیتهای موجود” که به سیاست سرکوبگرانه دولت هند علیه اقلیتهای قومی اختصاص دارد، با سازماندهی گروه ابتکار باکو برگزار میشود.
Modern.az گزارش میدهد که در این رویداد، رامش سینگ آرورا، وزیر حقوق بشر و اقلیتها در ایالت پنجاب و سایر مقامات، و همچنین نمایندگان بانفوذ جامعه سیک در کانادا، بریتانیا و ایالات متحده، رؤسای مراکز فکری، دانشمندان فعال در زمینه حقوق بشر و اقلیتهای قومی از دانشگاههای خارجی، و همچنین افرادی که قربانی مستقیم سیاستهای سرکوبگرانه، نژادپرستانه و آزار و اذیت دولت هند بودهاند، شرکت میکنند.
در این کنفرانس، سیاستهای تبعیضآمیز نژادی سیستماتیک، خشونت و سرکوبگرانه دولت هند علیه سیکها و سایر اقلیتهای قومی، به ویژه نقض فاحش تعهدات سازمان ملل متحد در قبال “میثاق بینالمللی حقوق مدنی و سیاسی”، “کنوانسیون بینالمللی رفع هرگونه تبعیض نژادی” و “کنوانسیون منع شکنجه” در رابطه با اقلیتهای قومی مورد بحث و بررسی قرار خواهد گرفت.
بحثهایی پیرامون حفظ وضعیت واقعی در دستور کار سازمانهای بینالمللی و اتخاذ تصمیمات مقتضی، به ویژه بررسی حقوق نقض شده اقلیتهای قومی در هند توسط کمیته حقوق بشر سازمان ملل متحد، تحقیقات در مورد اعدامهای انجام شده بدون حکم دادگاه، و همچنین مستندسازی نقض حقوق بشر توسط گزارشگران ویژه سازمان ملل متحد و امکان قرار دادن آنها تحت نظارت بینالمللی انجام خواهد شد.
نقش سازمانهای غیردولتی بینالمللی و محلی و محافل دانشگاهی در این فرآیند، و همچنین امکان تأثیرگذاری گزارشها، نظرات حقوقی و توصیههای تهیه شده توسط آنها بر سازوکارهای تصمیمگیری بینالمللی مورد بحث قرار خواهد گرفت.
لازم به یادآوری است که آیین سیک در قرن پانزدهم میلادی پدید آمد و در آموزههای خود برابری کامل بین همه انسانها را بدون توجه به تعلقات طبقاتی، جنسیت و زبان ترویج میکند. به همین دلیل، آیین سیک به شدت سیستم سنتی طبقاتی هندو را رد میکند. تعداد جامعه سیک در هند تقریباً بیش از ۲۵ میلیون نفر است و آنها عمدتاً در ایالت پنجاب، منطقه اصلی کشاورزی هند، ساکن هستند.
در گزارشهای ارائه شده به سازمانهای بینالمللی توسط سازمانهای غیردولتی و کارشناسان مستقل آمده است که در نتیجه حملات مسلحانه و سیاستهای سرکوبگرانه نیروهای انتظامی هند، تنها در سال ۱۹۸۴، بین ۸ هزار –۱۷ هزار سیک به قتل رسیدهاند و بیش از ۵۰ هزار عضو سیک نیز از آزار و اذیت دولت هند گریخته و به کشورهای خارجی مهاجرت کردهاند. در دهههای ۱۹۸۰–۱۹۹۰، هزاران عضو جامعه سیک در پنجاب ربوده یا ناپدید شده و در عین حال، بدون طی مراحل قضایی و با اتهامات ساختگی به قتل رسیدهاند. در حال حاضر، فعالان سیک که خواستار حقوق خود هستند، با اتهامات “تجزیهطلبی” یا “جاسوسی” دستگیر میشوند و حملات پلیس در پنجاب همچنان رو به افزایش است. اقدامات تروریستی علیه فعالان سیک مقیم خارج از کشور سازماندهی شده و مقامات رسمی کانادا و ایالات متحده، سازمانهای اطلاعاتی هند را به انجام این اقدامات متهم کردهاند.
لازم به ذکر است که اکثریت قریب به اتفاق اعضای جامعه سیک که فرار کردهاند، در حال حاضر در کانادا، بریتانیا، ایالات متحده و استرالیا ساکن شدهاند و خواستار عدالت در برابر سرکوبهای سیاسی هستند که امروز نیز در هند ادامه دارد. جامعه سیک از دولت هند میخواهد که کشتارهای ضد سیک سال ۱۹۸۴ را رسماً به عنوان نسلکشی به رسمیت بشناسد، یک کمیسیون مستقل تحقیق جدید تشکیل دهد، سازماندهندگان نسلکشی را به دست عدالت بسپارد و سرنوشت هزاران نفر از افراد ناپدید شده در پنجاب در دهههای ۱۹۸۰–۱۹۹۰ را روشن کند. آنها همچنین خواستار آزادی فعالان سیک که به طور غیرقانونی بازداشت شدهاند و اعطای وضعیت زندانی سیاسی به آنها، گسترش خودمختاری پنجاب و ممنوعیت دخالت دولت مرکزی در اداره امور هستند. علاوه بر این، آنها خواستار توقف سرکوبهای فراملی علیه فعالان سیک در خارج از کشور، از جمله ترور و تهدید، اجازه انجام تحقیقات بینالمللی، و همچنین عذرخواهی رسمی دولت هند برای کشتارهای سال ۱۹۸۴ و پرداخت غرامت به قربانیان هستند.
