دانشآموز کلاس دهم دبیرستان «ایدراک» واقع در منطقه بینهقدی باکو، معلم خود را به ضرب گلوله زده است.
گزارش شده است که دانشآموز عامل حادثه از تفنگ شکاری متعلق به پدرش استفاده کرده است. سلاح شکاری از دانشآموزی که توسط مأموران پلیس بازداشت شده بود، مصادره گردید. معلم شهلا کامیلووا، متولد سال 1997، در بیمارستان بستری شده است. تحقیقات در خصوص این حادثه در حال انجام است.
روانشناس شامل فتحعلیاف در اظهارات خود به Modern.az به این حادثه واکنش نشان داد.
او معتقد است که برای ارزیابی دقیق این رویداد، لازم است با دانشآموز گفتگوی روانشناختی انجام شود:
«وضعیت کودک در خانواده، نحوه ارتباط این کودک با همکلاسیها و دوستانش چگونه بوده است، آیا هیچ فشاری بر او وارد شده است و غیره. البته، عوامل گستردهای مانند شبکههای اجتماعی و بازیهای رایانهای باید به عنوان دلایل مورد تحلیل قرار گیرند. اما اگر این دلیل با ماهیت سنتی را به طور مشخص مطرح کنیم، این سوال ممکن است پیش بیاید که چرا میلیونها کودک تحت تأثیر چنین عواملی، اقدام مشابهی انجام نمیدهند؟»
روانشناس معتقد است که باید به این حادثه به صورت موقعیتی (وضعیتمحور) نگاه کرد:
«تحلیل باید از خانه و خانواده کودک آغاز شود. چرا پدر اسلحه را در مکانی در دسترس نگهداری کرده است؟ این تلقین عامل تعیینکننده بودن اسلحه به فرزند از طریق زبان بدن است.
دوم، باید حوزه علایق کودک بررسی شود. چه فیلمهایی تماشا میکرده است؟ بازیهای رایانهای که انجام میدهد، استفادهاش از تلفن، جایی که وقت میگذراند و غیره باید به طور جدی بررسی شود.
سوم، رابطه با معلم موضوعی است که باید به طور ویژه بر آن تمرکز کنیم. در هر صورت، این میتوانست یک فرآیند قابل پیگیری و محتمل از قبل باشد.»
روانشناس خاطرنشان کرد که نمیتوان گفت نوجوان این حادثه را در حالت عاطفی شدید (افکت) مرتکب شده است.
«رفتارهای افکتی در عرض چند ثانیه یا دقیقه رخ میدهند. اما در اینجا میدانیم که او اسلحه را برداشته و به دبیرستان رفته است. سناریوی اجتماعی نشان میدهد که نوجوان یک سایکوپات اسیر افکت نیست، بلکه یک سوسیوپات است.»
