درد و بیحسی در انگشتان، ضعف در ساعدها، و تنش در ناحیه شانه و گردن تنها نتیجه خستگی نیستند، بلکه میتوانند سیگنالهای هشداردهنده بدن نیز باشند. این موارد اغلب نه از خود کیبورد، بلکه از عدم استفاده صحیح از آن ناشی میشوند.
Modern.az گزارش میدهد که آلینا عزیزووا، درمانگر روسی، در مصاحبهای با RT اظهار داشت که رعایت ارگونومی صحیح و استراحتهای منظم نقش مهمی در پیشگیری از چنین مشکلاتی ایفا میکند.
این متخصص توصیه میکند که کیبورد را در فاصله تقریباً 30 سانتیمتری از لبه میز قرار دهید تا آرنجها به راحتی و با زاویه صحیح روی میز یا دستههای صندلی قرار گیرند. علاوه بر این، انجام حرکات گرمکننده کوتاه برای دستها و انگشتان پس از هر 30-60 دقیقه کار ضروری است. حرکات سادهای مانند مشت کردن و باز کردن دستها، و همچنین چرخاندن آرام مچها میتواند تنش عضلانی را کاهش دهد.
به گفته کارشناس، خطر اصلی فرسایش یا آسیب دیدگی مفاصل انگشتان در حین تایپ نیست، آنگونه که بسیاری فکر میکنند. مفاصل برای مهارتهای حرکتی ظریف طراحی شدهاند و فرآیند تایپ بار جدی بر آنها وارد نمیکند. خطر واقعی مربوط به بارگذاری بیش از حد طولانیمدت بافتهای اطراف – عضلات، تاندونها و اعصاب – است. این وضعیت در حین تایپ بیوقفه و طولانیمدت، به ویژه در نتیجه نگه داشتن دست در وضعیت نادرست، مثلاً خم ماندن دائمی مچ دست، ایجاد میشود.
چنین بارگذاری استاتیکی میتواند منجر به توسعه سندرم تونل کارپال شود. این سندرم با فشرده شدن عصب میانی در کانال باریک آناتومیکی واقع در ناحیه مچ دست مرتبط است. به گفته عزیزووا، این وضعیت با تعدادی علائم مشخص همراه است.
به این ترتیب، درد و بیحسی در انگشت شست، انگشت اشاره و انگشت میانی، و همچنین در کف دست ایجاد میشود. این احساسات میتوانند به شکل فشار، سوزش یا ترکیدن خود را نشان دهند و در عین حال، به ویژه در ساعات شب، تشدید شوند. (Oxu.az)
