جنگ ۴۴ روزه میهن یک پیروزی نظامی-سیاسی است که با حروف زرین در تاریخ آذربایجان نگاشته شده است. جنگ ۴۴ روزه میهن تجمع یک ملت، فداکاری یک نسل، و عزم یک فرمانده برای آزاد کردن سرزمینهای خود است.
این جنگ، رستاخیز روح بود. جوانان با گفتن «میهن» به جبهه رفتند. مادران فرزندان خود را با دعاهایشان بدرقه کردند. ما پیروزی را به دست آوردیم، آن راه با خون شهدا روشن شد…
وبسایت Modern.az برای زنده نگه داشتن ردپای این راه مقدس، بخش «آخرین عکس باقیمانده از شهید» را ادامه میدهد. گاهی یک عکس چیزی را زمزمه میکند که هزاران کلمه نمیتوانند بگویند، یک نگاه در آن عکس از سرنوشتی کامل سخن میگوید. این بار آدرس ما قهرمان ملی شوکور حمیدوف است که ارتفاعات لَلَهتپه را فتح کرد و حتی با نگاهش نیز «میهن» میگفت.
این عکس در ۲۲ اکتبر ۲۰۲۰ گرفته شده است. لحظاتی که شوکور حمیدوف به شهادت رسید...
این عکس برای همسر شهیدمان، کونول حمیدووا، سنگینترین و ساکتترین صفحه خاطرات است. آن عکس آخرین نگاهی است که تنها چند دقیقه قبل از شهادتش گرفته شده است. آن عکس آخرین وداع است.
خانم کونول میگوید که شوکور حمیدوف به ندرت از خود عکس میگرفت. اما گرفتن هم ویدئو و هم عکس در روزهای جنگ او را بسیار به فکر فرو برده بود. گویی این لحظه از سرنوشتش به دلش افتاده بود. شاید هم میخواست با این عکس یادگاری برای خانواده و مردمش بگذارد...
خانم کونول میگوید: «در تمام عکسهایی که او در زمان جنگ گرفته بود، معنای عجیبی وجود داشت.»
«اما آخرین عکسش کاملاً متفاوت بود. در آن عکس، خستگی سالها بر چهره شوکور و حسرت جدایی ابدی در چشمانش دیده میشود. آن عکس سخن میگوید. نگاههایش چیزی را میگوید که نمیتوانست به زبان بیاورد. هر بار که به آن عکس نگاه میکنم، فکر میکنم. آیا واقعاً شوکور چون احساس میکرد برای همیشه جدا خواهد شد، در شدیدترین لحظه نبرد برای آخرین بار از خود عکس گرفت؟ آیا چنین تصادفی ممکن است؟» سؤالات بیجواب به عمر انسان تبدیل میشوند.
شوکور حمیدوف در ۱ آوریل ۱۹۷۵ در روستای آرمودلوقِ قوبادلی چشم به جهان گشود. با عشق به خاک بزرگ شد. شجاعتی که او در نبردهای آوریل ۲۰۱۶ برای آزادی ارتفاعات لَلَهتپه از خود نشان داد، نام او را در سالنامه قهرمانی ثبت کرد. با فرمان رئیسجمهور جمهوری آذربایجان به تاریخ ۲۲ آوریل ۲۰۱۶، او به عنوان «قهرمان ملی آذربایجان» مفتخر شد.
در ۲۲ اکتبر ۲۰۲۰، در نبردهای جاری برای آزادی قوبادلی، به اوج شهادت رسید. پس از مرگش، با نشان «ظفر» و مدالهای «برای آزادی فضولی»، «برای آزادی جبرائیل» و «برای آزادی قوبادلی» مفتخر شد. به دلیل شجاعتش در عملیات لَلَهتپه، پیش از موعد به درجه سرهنگی ارتقا یافت.
اما نامی بالاتر از همه نشانها و مدالها وجود دارد: شهید.
در آخرین عکس شوکور حمیدوف، سرنوشت یک ملت دیده میشود. بسیار عجیب است، کتابهای تاریخ بسیار قطور هستند. اما گاهی یک عکس بیشتر از انبوهی از کتابهای تاریخ، از تاریخ سخن میگوید. مانند آخرین عکس شوکور حمیدوف...
