رامیز مهدیاف طی سالیان متمادی به عنوان یکی از چهرههای اصلی با نفوذ پنهان در آذربایجان شکل گرفته است. موقعیت او در سیستم سیاسی، برخلاف مدل مدیریتی کلاسیک، بیشتر بر اساس روابط غیررسمی، اصل وفاداری شخصی و مکانیسمهای نفوذ موازی بنا شده است. دقیقاً به همین دلیل، نام مهدیاف برای مدت طولانی به عنوان یک چهره کلیدی برای “پیشرفت امن” در زمینههای مختلف مطرح شده است.
نقش او در تعدادی از زمینهها به طور مستقیم یا غیرمستقیم اذعان شده است. اما این دایره نفوذ در هر زمینه با عمق و پایداری یکسانی نبوده است.
به ویژه، حوزه فرهنگ به عنوان یکی از زمینههایی که رامیز مهدیاف کمترین نفوذ را در آن داشته، مورد توجه قرار میگیرد. در حالی که او توانسته در سایر زمینهها شبکهای گسترده ایجاد کند، این امکانات در محیط فرهنگی محدود باقی مانده است. به همین دلیل، تأثیر مهدیاف بر حوزههای مختلف فرهنگ بیشتر شامل روابطی بوده که با افراد منتخب برقرار کرده است. رامیز مهدیاف در این محفل ترجیح داده است خود را نه به عنوان یک بنیانگذار سیستم، بلکه بیشتر در جایگاه “آقساقال” (بزرگ و ریشسفید) معرفی کند و تعداد کسانی که این جایگاه را پذیرفتهاند، محدود بوده است.
این محفل محدود که در حوزه فرهنگ شکل گرفته، بیش از نزدیکی ایدئولوژیک، بر روابط شخصی، همخوانی سلیقه و مکانیسم حمایت بنا شده است. علاقه خاص رامیز مهدیاف به برخی از موسیقیدانان، گوش دادن به آنها و تمایل او به دیدن آنها در مجالسش، به وضوح ماهیت این روابط را نشان میدهد.
برگزاری مراسم عروسی برای نوهاش در دوران قرنطینه و تبدیل شدن آن به موضوع بحثهای عمومی، به عنوان یک رویداد نمادین که نشاندهنده درک مهدیاف از موقعیت خود بود، در خاطر ماند. این مجلس که در دورانی برگزار شد که اکثر جامعه تحت محدودیتهای شدید زندگی میکردند، علاوه بر نادیده گرفتن قوانین و مقررات، در سطح سیاسی-روانشناختی نیز مورد تفسیر قرار گرفت. تمایل به مجالس بزرگ، سخنرانیهای تقدیمی خطاب به شخص او، و نیاز آشکار به نمایش جایگاه، به عنوان بخشی جداییناپذیر از الگوی رفتاری او نمایان میشد.
انتخاب افراد شرکتکننده در آن عروسی نیز تصادفی نبود. رامیز مهدیاف افرادی را به عروسی دعوت کرده بود که آنها را نزدیکترین به خود میدانست. در میان آنها تعداد بسیار کمی خواننده نیز حضور داشتند.
بر اساس اطلاعات Modern.az، هنرمندانی که در عروسی نوه ر. مهدیاف شرکت کرده بودند، به طور تصادفی انتخاب نشده بودند. دعوتشدگان به مجلس، هنرمندانی بودند که خانواده مهدیاف سالها آنها را دوست داشته، به آنها گوش داده و با آنها روابط نزدیکی داشتند.
بر اساس اطلاعات، رامیز مهدیاف شخصاً بر اینکه چه کسانی به عروسی بیایند و چه کسانی بیرون بمانند، نظارت کرده بود. این توجه نه تنها شامل مقامات رسمی، بلکه شامل موسیقیدانان نیز میشد. عدم دعوت برخی از نمایندگان فرهنگ که زمانی او را “آقساقال” خود میدانستند و با او نزدیکی نشان میدادند، در محافل خاصی نارضایتی جدی ایجاد کرده بود. اگرچه این نارضایتیها به طور آشکار بیان نشد، اما در جامعه فرهنگی به اندازه کافی احساس میشد.
اما تحولات بعدی این صداهای ناراضی را نیز به پسزمینه راند. مدت کوتاهی پس از آن، اقدامات وزارت کشور در مورد افراد شرکتکننده در عروسی، و همچنین انتقادات شدید عمومی علیه رامیز مهدیاف و نزدیکانش، تمرکز موضوع را تغییر داد. دیگر مسئله این نبود که چه کسی دعوت شده و چه کسی نشده، بلکه موضوع بر خود عروسی و بازتاب اجتماعی آن متمرکز شد.
در میان کسانی که مسئولیتپذیر شناخته شدند، هنرمندانی نیز بودند که رامیز مهدیاف علاقه خاصی به آنها داشت. در این لیست، مدیر فیلارمونیک دولتی آذربایجان، پیانیست و هنرمند مردمی مراد آدیگوزهلوف، و همچنین همسر سابق او، آیسل تیمورزاده که در سال ۲۰۰۹ در مسابقه آواز "یوروویژن" مقام سوم را کسب کرده بود، قرار داشتند. این نیز نشان میداد که عروسی یک مراسم خانوادگی معمولی نبوده و انتخابها معنای نمادین داشتهاند.
با نگاهی به لیست شرکتکنندگان در عروسی، سلیقه موسیقی رامیز مهدیاف نیز به وضوح قابل تشخیص است. انتخابها نشان میدهد که او به ویژه به ژانرهای جاز و پاپ (استرادا) علاقه داشته است. دقیقاً به همین دلیل، دعوت از نوازنده ساکسوفون تیمور سلیمانبیگلی به مجلس تعجبآور نبود. سلیمانبیگلی که سالها شرکتکننده دائمی مجالس نخبه بود، از جمله نوازندگانی محسوب میشد که با سلیقه مهدیاف همخوانی داشت.
یکی از هنرمندانی که رامیز مهدیاف مایل بود در مجالس خود ببیند، خواننده آزاد شابانوو بود. این خواننده جوان پس از عروسی در میان افرادی قرار گرفت که توسط وزارت کشور مسئولیتپذیر شناخته شدند.
اما علاوه بر افراد نامبرده، بسیاری از موسیقیدانان و هنرمندان فرهنگی نیز مایل به شرکت در این عروسی بودند. این موضوع بعدها در محافل مختلف نیز مطرح شد.
