در بسیاری از رستورانها و تالارهای عروسی در باکو، در مراسم عروسی از گوشت گوسفند وارداتی از مغولستان استفاده میشود.
این گوشتها در مقایسه با تولیدات داخلی، برای رستورانها بسیار ارزانتر تمام میشود. رستورانها علاوه بر مراسم عروسی، در روزهای عادی نیز برای تهیه غذا برای مشتریان از این گوشتها که به عنوان محصول محلی به مصرفکنندگان عرضه میشود، استفاده میکنند.
ایوب حسیناف، رئیس اتحادیه مصرفکنندگان آزاد، در گفتگو با Modern.az در رابطه با این موضوع اظهار داشت که گوشتهای وارداتی از مغولستان تحت نظارت هستند و گوشتهای معمولی محسوب میشوند.
«برای جلوگیری از کمبود گوشت در آذربایجان طی 8 ماه گذشته، واردات در این زمینه آغاز شده است. اما به طور قطع، این گوشتها منجمد هستند. باز هم میگویم که این گوشتها عادی هستند و تحت نظارت آژانس ایمنی مواد غذایی قرار دارند. در عین حال، بسیار ارزانتر از گوشتهای محلی هستند.»
السیور فرضیاف، کارشناس مواد غذایی، در اظهارات خود به وبسایت ما اعلام کرد که هیچ خطری برای سلامت انسان در گوشت وارداتی از مغولستان وجود ندارد:
«ناسازگاری ممکن است به دلیل تفاوت منطقه ایجاد شود که این موارد میتواند به جای بیماری، مشکلاتی مانند سوءهاضمه باشد. ممکن است مواردی از عدم تولید آنزیم - کاتالیزور بیولوژیکی که واکنشهای شیمیایی در موجودات زنده را تسریع میکند - در اطراف معده رخ دهد. در مورد بیماری خود حیوان، اگر دام به بیماری مبتلا شده باشد، این میتواند هم در حیوان محلی و هم در حیوان وارداتی از خارج وجود داشته باشد. بیماری پس از هر فرآیند پردازشی همچنان زنده خواهد ماند و به انسان منتقل خواهد شد.»
این کارشناس با اشاره به قیمت گوشتهای وارداتی از مغولستان، خاطرنشان کرد که سود اقتصادی زنجیرهای است:
«برای همه، تا مصرفکننده، مقرون به صرفه است. زیرا در مقایسه با گوشت موجود در بازار محلی ارزانتر است.»
این کارشناس اشاره کرد که در حال حاضر کاهش گوشت محلی در بازار ادامه دارد:
«اگر 40 سال پیش از یک خانه روستایی 100-120 راس دام خارج میشد، اکنون در خانهها 5-6 راس دام میبینیم.»
فرید صفراف، کارشناس مواد غذایی، در اظهارات خود به Modern.az اعلام کرد که مضر بودن یا نبودن گوشتهای وارداتی از مغولستان مستقیماً به نام کشور بستگی ندارد، بلکه بر اساس شرایط تولید، ذبح، حمل و نقل و نگهداری ارزیابی میشود:
«یعنی خود گوشت به طور خودکار مضر نیست، اما برخی عوامل خطر وجود دارد. مغولستان به دلیل دشتهای وسیع و سیستم دامداری نیمهعشایری خود شناخته شده است. حیوانات عمدتاً با علف طبیعی تغذیه میشوند که این یک نکته مثبت است. اما خطر بیماریهای انگلی (به ویژه کرمهای نواری و سایر کرمها) ممکن است وجود داشته باشد.»
این کارشناس خاطرنشان کرد که سیستم نظارت دامپزشکی باید مطابق با استانداردهای کشور واردکننده بررسی شود. اگر در زمان واردات نظارت جدی آزمایشگاهی وجود نداشته باشد، خطر افزایش مییابد:
«گوشت وارداتی از مغولستان مسافت طولانی را طی میکند و معمولاً منجمد است.
اگر زنجیره سرد قطع شود، رشد باکتریایی ممکن است رخ دهد. چندین بار انجماد و ذوب شدن میتواند کیفیت را کاهش داده و ایمنی مواد غذایی را به خطر اندازد. در طول نگهداری طولانیمدت، اکسیداسیون لیپید (کاهش کیفیت چربی) ممکن است اتفاق بیفتد.»
فرید صفراف افزود که گوشت حیوانات مسنتر ممکن است سفتتر و هضم آن دشوارتر باشد.
اگر به صورت فرآوری شده صنعتی (سوسیس، کنسرو و غیره) وارد شود، خطر نمک اضافی و مواد نگهدارنده ایجاد میشود:
«اگر قوانین واردات به درستی اعمال شود و گوشت دارای گواهی دامپزشکی باشد، در شرایط بهداشتی ذبح شده باشد و زنجیره سرد حفظ شده باشد، صحبت از یک "ضرر خاص مربوط به کشور" صحیح نیست. محصولی که از کنترل رسمی عبور کرده باشد، خطرناک تلقی نمیشود. مسئله اصلی منبع نیست، بلکه استانداردهای کنترل و نگهداری است»، - او افزود.