نبردهایی که در آوریل ۲۰۱۶ در خط مقدم رخ داد، با قهرمانیهای فرزندان دلاورمان در خاطرهها حک شد. در آن روزها، علاوه بر شجاعت بزرگی که سرباز آذربایجانی برای دفاع از خاک میهن از خود نشان داد، بسیاری از ارتفاعات نیز از اشغال آزاد شدند. متأسفانه، در پس این پیروزیها، فرزندانی نیز بودند که جان خود را فدای میهن کردند. یکی از دلاورانی که در آن دوره هنگام انجام مأموریت جنگی، جان خود را در راه میهن فدا کرد، قهرمان ملی پنجعلی نورمحمد اوغلو تیموروف بود.
وبسایت Modern.az این بار ارائه بخش «آخرین عکس باقیمانده از شهید» خود را به این گروهبان شجاع اختصاص میدهد.
به گفته مادر شهید، واهیمه تیموروا، این عکسی که ارائه کردهایم، آخرین عکس پنجعلی تیموروف است.
خانم واهیمه میگوید که عکسهای پسرش در طول خدمتش را نیز بعدها از همرزمان نظامی او گرفتهاند.
«ما پنجعلی را در خانه ندیدهایم. اینکه او به خانه بیاید، یک روز، دو روز، سه روز در خانه بماند، استراحت کند، نه. ۱۷ سال منتظرش بودم که بالاخره پنجعلی بازنشسته شود، از در وارد شود، بیاید و با ما سیر بنشیند و صحبت کنیم. اما این نه نصیب او شد و نه نصیب ما... من به عنوان مادر یک شهید، هیچ چیز از پنجعلی نشنیدهام. راستش را بخواهید، قبلاً از بسیاری از کارهایی که پسرم انجام میداد، خبر نداشتم. میدانستم که او نظامی است، اما نمیدانستم چه کاری انجام میدهد، کجا خدمت میکند. در زمان حیاتش اینها را به ما نمیگفت. برخی از عکسهایش را هم بعدها از همرزمان نظامیاش گرفتهایم. من پسرم پنجعلی را بعد از شهادتش شناختم...»
مادر واهیمه میگوید که بعدها مطلع شده است که پسرش کارهای زیادی برای آذربایجان، میهن و خاک انجام داده است:
«چندین بار به ترکیه رفته بود. در آنجا دوره دیده بود. در مسابقات پرش با چتر شرکت کرده و در میان شرکتکنندگان مقام اول را کسب کرده بود. در ترکیه به او دیپلمها و گواهینامهها داده شده بود. حتی مدال "پرچم طلایی" نیز به او اهدا کرده بودند. ما بسیاری از اینها را بعدها فهمیدیم.
وقتی به ترکیه میرفت، همیشه از آنجا تماس میگرفت و صحبت میکرد. اما وقتی نبردهای آوریل شروع شد، هر چه کردم، با من صحبت نکرد. بعدها - در ۱۰ آوریل - مطلع شدیم که او در شب ۲ به ۳ آوریل به شهادت رسیده است. در ۱۱ آوریل نیز پیکرش را آوردند. ما بسیاری از چیزها را درباره پسرم از زبان خودش نشنیدهایم. بعدها از دوستان و همخدمتیهایش یاد گرفتیم...»
پنجعلی تیموروف در ۲۴ مارس ۱۹۸۱ در روستای اذرود شهرستان آستارا چشم به جهان گشود. در سالهای ۱۹۸۶-۱۹۹۸ در دبیرستان کامل آساخانکران به نام ب. رستموف در شهرستان آستارا تحصیل کرد. در سال ۱۹۹۹ به خدمت سربازی فراخوانده شد. پس از اتمام خدمت، داوطلبانه به خدمت خود در گردان شناسایی-تخریب نیروهای ویژه آذربایجان که تازه تأسیس شده بود، ادامه داد و ۱۷ سال در ارتش خدمت کرد.
گروهبان پنجعلی تیموروف در نبردهای آوریل ۲۰۱۶ در درگیریهای منطقه ترتر شرکت کرد و همراه با مراد میرزایف، صامد ایمانوف و محید اوروجوف برای بازپسگیری ارتفاعات تالش جنگید. او در ۳ آوریل ۲۰۱۶ به شهادت رسید.
با فرمان رئیسجمهور الهام علیاف، پس از شهادت، عنوان قهرمان ملی آذربایجان به گروهبان پنجعلی تیموروف اعطا شد.
علاوه بر این، او در طول خدمات نظامی خود با مدالها و جوایز مختلفی نیز تقدیر شده است. در ۱۱ آوریل ۲۰۱۶ در روستای اذرود شهرستان آستارا، زادگاهش، به خاک سپرده شد.
