آرتور راسیزاده، نخستوزیر سابق جمهوری آذربایجان، امروز سالروز تولد خود را جشن میگیرد.
به گزارش Modern.az، او ۹۱ ساله شده است.
آرتور راسیزاده دقیقاً ۲۲ سال در سمت نخستوزیری آذربایجان خدمت کرده است.
آرتور طاهر اوغلو راسیزاده در ۲۶ فوریه ۱۹۳۵ در شهر گنجه در خانوادهای معلم به دنیا آمد. او اصالتاً اهل جمهوری خودمختار نخجوان است. او فرزند طاهر راسیزاده، متخصص کشاورزی و شاعر است. مادر آ. راسیزاده از نظر ملیت روس بوده است.
آنها در خانواده دو فرزند بودند – آرتور و خواهرش تاملّا...
آرتور راسیزاده نوه برادر حسین جاوید، ادیب بزرگ آذربایجانی است.
او در سال ۱۹۵۷ از انستیتوی صنعت آذربایجان (دانشگاه دولتی نفت و صنعت آذربایجان کنونی) فارغالتحصیل شد.
فعالیت کاری خود را به عنوان مهندس در کارخانه ماشینسازی نفت آذربایجان آغاز کرد و سپس در سمتهای مهندس ارشد، رئیس بخش، و معاون مدیر در امور علمی مشغول به کار شد.
در سالهای ۱۹۷۳–۱۹۷۵، مهندس ارشد در اتحادیه «آزنفتصنایعماش»، در سالهای ۱۹۷۵–۱۹۷۷، معاون اول رئیس-مهندس ارشد در EİB «ایتیفاقنفتماش»، و در سالهای ۱۹۷۷–۱۹۷۸، مدیر موسسه تحقیقات علمی ماشینسازی نفت «آزینماش» بود.
در سالهای ۱۹۷۸–۱۹۸۱، معاون رئیس کمیته برنامهریزی دولتی جمهوری سوسیالیستی شوروی آذربایجان، در سالهای ۱۹۸۱–۱۹۸۶، رئیس بخش ماشینسازی در AKPMK، و در سالهای ۱۹۸۶–۱۹۹۲، معاون اول رئیس شورای وزیران جمهوری آذربایجان (و سپس معاون اول نخستوزیر جمهوری آذربایجان) بود.
در سالهای ۱۹۹۲–۱۹۹۴، مشاور در صندوق اصلاحات اقتصادی، در سال ۱۹۹۴، مشاور در شرکت «دکا-ب»، و در سالهای ۱۹۹۴–۱۹۹۶، مشاور در صندوق اصلاحات اقتصادی بود.
در ۱۵ فوریه ۱۹۹۶، به عنوان دستیار حیدر علیاف، رئیسجمهور آذربایجان، در امور اقتصادی منصوب شد و تا ۲۵ نوامبر ۱۹۹۶ در این سمت خدمت کرد.
از ماه مه ۱۹۹۶، معاون اول نخستوزیر جمهوری آذربایجان، در سالهای ۱۹۹۶–۲۰۰۳، نخستوزیر جمهوری آذربایجان، و در ماههای اوت–نوامبر ۲۰۰۳، معاون اول نخستوزیر جمهوری آذربایجان بود.
از نوامبر ۲۰۰۳ تا ۲۱ آوریل ۲۰۱۸، مجدداً نخستوزیر جمهوری آذربایجان بود.
رئیسجمهور الهام علیاف در سال ۲۰۰۵ نشان «استقلال» و در سال ۲۰۱۰ به مناسبت ۷۵ سالگی، نشان «شرف» را به آرتور راسیزاده اعطا کرد.
در سال ۲۰۱۵، آرتور راسیزاده به مناسبت هشتادمین سالگرد تولدش، توسط رئیس کشور با نشان «شهرت» مفتخر شد.
آرتور راسیزاده در ۲۱ آوریل ۲۰۱۸، در ارتباط با تشکیل کابینه جدید وزیران، بازنشسته شد.
در ۲۰ فوریه ۲۰۲۵، شایسته دریافت نشان «حیدر علیاف» شناخته شد.
قربان صادقاف، مدیر بخش که مدتها در کابینه وزیران کار کرده است، آرتور راسیزاده را اینگونه توصیف کرد:
«آرتور راسیزاده فردی شریف، بسیار ساده، وفادار، متواضع، بافرهنگ، باسواد و حرفهای است. او یک دولتمرد بود که کشور، ملت و دولت خود را از صمیم قلب دوست داشت، دقت و صراحت را دوست داشت، دارای توانایی مدیریتی بالا بود و قادر به اتخاذ تصمیمات عملیاتی بود. در انتخاب کادرها، به وفاداری آنها به دولت، دانش، حرفهای بودن و تجربه آنها اولویت میداد. او توانسته بود محیطی بسیار مساعد و سالم در دستگاه کابینه وزیران جمهوری آذربایجان ایجاد کند...
...او دستور داده بود که به عنوان یک قاعده، در تمام جلسات برگزار شده با نمایندگان عالیرتبه سازمانهای بینالمللی، عکسها، ویدئوها و تمام شواهد ممکن که منعکسکننده نسلکشی خوجالی و وندالیسم ارمنیها علیه مردم ما، و وحشیگریهای ارمنیها است، به آنها نمایش داده و ارائه شود.
...او قاطعانه اظهار میداشت که مذاکرات صلح هیچ نتیجهای نخواهد داشت. ما با تقویت قدرت اقتصادی و پتانسیل دفاعی کشورمان، سرزمینهای خود را از طریق نظامی از اشغال آزاد خواهیم کرد و تمامیت ارضی و حاکمیت خود را باز خواهیم گرداند.
و همینطور شد. در نتیجه نبردهای آوریل که در سال ۲۰۱۶ آغاز شد، جنگ ۴۴ روزه میهن و عملیات یک روزه ضدتروریستی در سال ۲۰۲۳، تحت رهبری فرمانده کل قوا، جناب الهام علیاف، تمام سرزمینهای ما از اشغال آزاد شد....
...چه خوب که او در آستانه نودمین سالگرد تولدش شاهد این وقایع بود.
آرتور راسیزاده در روز تولدش، ۲۶ فوریه، به دلیل فاجعه خوجالی به هیچکس اجازه نمیداد او را تبریک بگوید، و رهبری دستگاه کابینه وزیران تنها با یک دسته گل به او تبریک میگفت...
...آرتور راسیزاده در پیشرفت من نقش ویژهای داشت و من در مجموع ۱۷ سال تحت رهبری او در دستگاه کابینه وزیران به عنوان رئیس بخش کار کردم.
آرتور راسیزاده همچنین یک سرپرست خانواده بسیار خوب است. کسانی که دختر یگانه او، خانم نائله، دامادش - کمال بابایف، که در خانوادهای روشنفکر بزرگ شده و در بسیاری از سمتهای عالی کار کرده است – و نوههایش را میشناسند، به خوبی میدانند که آنها چه انسانهای صمیمی، ساده و مهربانی هستند».
لازم به ذکر است که پدر همسر آرتور راسیزاده – خانم مرحومه آیدا – آذربایجانی و مادرش روس بوده است. خانم آیدا در سال ۲۰۱۷ درگذشت.
تنها فرزند نخستوزیر سابق - دخترش نائله راسیزاده - در سال ۱۹۶۱ در باکو به دنیا آمد. او تحصیلات متوسطه اولیه خود را در مدرسه شماره ۱ باکو گذراند. نائله راسیزاده از دانشگاه دولتی نفت و صنعت آذربایجان کنونی (انستیتوی سابق نفت و شیمی) فارغالتحصیل شده است.
ن. راسیزاده متأهل است و دو فرزند به نامهای طاهر و رعنا دارد.
آ. قورخماز
