Ermenistan'da seçime doğru siyasi mücadele sadece kürsüler ve beyanatlarla değil, aynı zamanda sosyal ağlar üzerinden de yürütülüyor.
Modern.az haber veriyor ki, bu bağlamda Başbakan Nikol Paşinyan'ın seçtiği üslup onu seleflerinden ve rakiplerinden açıkça farklılaştırıyor.
Şöyle ki, Paşinyan'ın kampanyası klasik siyasi retorikten çok, günlük yaşam tarzının içinden kurulmuştur. O, sık sık sosyal ağlarda otobüste, sokakta, sıradan insanların arasında görüntüler paylaşıyor. Bazen patates, sosis, pirojki, elma, dürüm veya mısır yerken çekilen videolar ise onun seçmenle duygusal bağ kurmaya yönelmesi izlenimi yaratıyor.
Paşinyan'ın diğer bir tür meşhur üslubu ise “kalp şeklinde” jestidir. Bu da onu seçmene yakınlık, samimiyet ve günlük hayatın paylaşılması üzerinden sempati kazanma çabası olarak dikkat çekiyor. Dünya liderleri arasında Paşinyan “kalp şeklinde” jesti ile farklılaşarak, klasik siyasi lider imajından uzaklaşarak sosyal medyaya uyum sağlayan, görsel ve duygusal etkiye öncelik veren bir lider izlenimi veriyor.
Paşinyan'ın kampanyasında dikkat çeken başka bir detay da onun hayat tarzını sergilemesidir. O, sık sık odasında müzik dinlediğini, müzik aletinde performansını, sosyal ağlarda aktif olduğunu gösteren samimi tarzda paylaşımlar yapıyor.
Muhalefet ise Sovyet döneminden kalma farklı bir çizgi tutuyor. Eski liderler - Robert Koçaryan ve Serj Sarkisyan tamamen farklı üsluplarda siyaset yapmışlardır. Onlar daha çok kapalı, resmi ve mesafeli bir imaj yaratmışlardır. Onların liderlik ettiği blok ve ona yakın siyasetçilerin faaliyetlerinde hala geleneksel, daha sert ve itham üzerine kurulan retorik üstünlük sağlamaktadır.
Eski liderlerin konuşmaları da, esasen kürsüden, devlet etkinliklerinden olmuştur. Halkla doğrudan görsel veya duygusal temas kurmak onların siyasetinde ana çizgi değildi. Buna ek olarak, eski liderlerin döneminde siyaset daha çok idarecilik, güvenlik ve güç üzerine kurulmuştu. Kamuoyuyla iletişim ise esasen resmi kanallar aracılığıyla yürütülüyordu. Paşinyan ise tabiri caizse bu çerçeveyi kırdı.
Böylelikle, Ermenistan'da siyasi mücadele iki farklı üslubun çatışmasına dönüşmüştür. Bir tarafta sosyal ağlar üzerinden kurulan, günlük hayatın detaylarına dayanan, daha duygusal ve görsel bir kampanya çizgisi duruyor. Diğer tarafta ise klasik, daha çok itham ve eleştiri üzerine kurulan geleneksel siyasi yaklaşım gözlemleniyor.
