Bugün İdrak Lisesi'nde meydana gelen olay toplumda ciddi yankı uyandırdı. Öğrencinin öğretmenini vurması sadece kriminal bir olay olarak kabul edilmiyor. Bu, daha derin sosyal, psikolojik ve eğitim sorunlarının bir göstergesidir. Olayın katılımcılarının yaş ve statü farkı, konuya özel bir hassasiyet gerektirmektedir. Vurulan öğretmenin genç bir kadın olması kamuoyunun tepkisini daha da keskinleştirdi. Ona silah doğrultan kişinin ise 15 yaşında bir ergen olması tehlikenin boyutunu genişletiyor.
Uzmanlar olaya farklı prizmalardan yaklaşıyorlar. Psikologların bir kısmı öğretmen–öğrenci ilişkilerinde olası etik ihlalleri dışlamıyor. Onların görüşüne göre, öğretmenin öğrenciyi sınıf veya akranları arasında aşağılaması ergenin psikolojisinde ciddi travma yaratabilir. Diğer uzmanlar ise olayın duygusal ve romantik bir bağlamda değerlendirilmesini öne çıkarıyorlar. Ergenin öğretmene karşı oluşan sevgi ilişkisinin karşılıksız kalması agresif davranışlara yol açabilir.
Bu noktada temel soru ortaya çıkıyor: 15 yaşındaki bir ergen silaha nasıl ve neden el atabildi? Burada aile faktörünü göz ardı etmemek gerekir. Aile içi kontrolün zayıflığı, ebeveyn-çocuk ilişkilerinde iletişim eksikliği bu tür durumların temel nedenlerinden sayılır. Sosyal çevrede şiddetin normalleştirilmesi de ergenlerin davranışlarına etkisiz kalmıyor. Özellikle sosyal ağlar ve medyada yayılan agresif içerikler risk faktörünü artırıyor.
Eğitim sistemi de bu olayda ayrıca analiz edilmelidir. Okullarda psikolojik hizmetlerin formal bir nitelik taşıması uzun süredir eleştirilmektedir. Ergenlerin duygusal durumlarının zamanında tespiti için mekanizmalar yeterli değildir. Öğretmenlerin psikolojik hazırlığı ve kriz durumlarını yönetme becerisi de sorgulanmaktadır. Eğitim kurumlarında çatışmaların erken aşamada çözümü mekanizmaları zayıf işlemektedir.
Sosyologlar ise olayı daha geniş bir toplumsal bağlamda değerlendiriyorlar. Toplumda artan gerginlik, sosyal adaletsizlik hissi ve gelecek korkusu ergenlerde saldırganlığı güçlendiriyor. Gençlerin kendini ifade etme imkanlarının kısıtlılığı da bu süreçte rol oynuyor. Olay gösteriyor ki, okul Sovyet zamanında algılandığı gibi sadece bilgi verilen bir yer değil, birçok riskin yönetildiği bir mekandır. Özellikle günümüzde, sosyal medyanın her yerde olduğu ve her yönde etki ettiği bir zamanda okul daha dikkatli olmalıdır. Elbette ki, okulun dikkatli olması ebeveyn sorumluluğunu azaltmaz.
Sonuç olarak, İdrak Lisesi'nde meydana gelen bu olay bireysel bir suç olarak analiz edilmemeli, sistemli bir sorunun tezahürü olarak araştırılmalıdır. Burada sadece öğrenciyi ve öğretmeni suçlamak doğru bir yaklaşım değildir. Olay topluma bir uyarı sinyalidir. Eğer aile, okul ve devlet yapıları bu sinyali zamanında duymazsa, benzer durumlar tekrarlanabilir. Bu nedenle olayın araştırılması hukuki düzlemin yanı sıra, sosyal ve psikolojik aşamalarda da yapılmalıdır.
Her durumda meydana gelen olay çok ciddi endişe yaratmaktadır. Çünkü bir öğretmene sıkılan kurşun genel eğitimimize zarar vermektedir.
Elnur EMİROV
