Çocukların dine inanmaya zorlanması yasaklanmıştır.
Bu, parlamentin Aile, Kadın ve Çocuk Meseleleri Komitesi'nin bugün düzenlediği toplantıda tartışıldı. Okullarda tek tip kıyafet ve davranış biçimi olmasıyla ilgili tartışmalar daha önce de yaşanmıştı.
Modern.az bu konuyu sürekli gündemde tutmuş ve bununla ilgili çok ilginç bir yazı yayınlamıştır. O yazıda ortaokullarda tek tip kıyafet ve davranış biçimlerine değinilmiştir.
Hepimiz biliyoruz ki, okul sadece bilgi verilen bir mekan olarak değerlendirilmemelidir. Bunu bilmeyen yoktur. Okul insan yetiştirilen yerdir. Kişiliğin oluştuğu, değerlerin aşılandığı, geleceğin kurulduğu mekandır. Bu nedenle okulda her şey sistemli, ölçülü ve sorumluluk sahibi olmalıdır. İnsanın geleceği okuldan başlar.
Bu nedenle, tek tip kıyafet ve tek tip davranış biçimi tesadüfi bir kavram sayılmaz. Bu, disiplinin, eşitliğin ve terbiyenin görünen yüzüdür. Standartlar boş yere oluşturulmamıştır. Onlar toplumun uzun yılların tecrübesinden süzülüp gelen ihtiyacıdır.
Eskiden okullarda eğitim-öğretimden sorumlu müdür yardımcıları vardı. Onlar sadece ders programına bakmıyorlardı. Öğrencinin davranışına, giyimine, konuşma tarzına dikkat ediyorlardı. Sınıf rehber öğretmenleri vardı ve bu ad formal değildi. Sınıf rehber öğretmeni neredeyse sınıfın yaşlısı, ak saçlısı idi.
Edep, erkan denilen kavramlar vardı. Bunlara herkes riayet ediyordu. Öğrenci de biliyordu, veli de biliyordu, öğretmen de. Bu kurallar kimseyi sıkmak için değil, herkesi korumak içindi.
Şimdi bakıyorsun, bir öğrenci sakallı gelmiş okula. “Kendi işidir” deyip geçiyoruz. Diğer oğlan küpe takıp geliyor, hiçbir şey olmamış gibi yaklaşıyoruz. Diğer oğlan neredeyse kız kıyafeti giyip geliyor, “serbestliktir” deyip göz yumuyoruz. Ama soru sormuyoruz, sonra ne olacak?
Vallahi bu, serbestlik değil. Bu, sorumsuzluktur, geleceğe kayıtsızlıktır.
Bazen kızlarımıza bakıyorsun. Bazıları çok mini kıyafetlerle derse geliyorlar. Açık-saçık giyim okul ortamına dönüşüyor. “Bizim kızımız değil” deyip geçiyoruz. Ama okulda okuyan her kız bizim kızımızdır.
Diğer taraftan, bazı kızlar dini-ideolojik kıyafetlerle geliyorlar. Hicap, nikap, çarşafla okula gelen öğrenciler var. Yine de “eyvallah” deyip susuyoruz. Ama düşünmüyoruz ki, okul ideolojik değil, dünyevi bir mekan olmalıdır. Okul çocuğu topluma hazırlamalıdır, gruplara değil. Okul devletine, halkın çıkarlarına hizmet etmelidir, herhangi gizli güçlere değil.
Ey okul müdürleri, siz nereye bakıyorsunuz? O çocuklar sadece velinin değil. Onlar hepimizin çocuklarıdır. Onlar Azerbaycan'ın geleceğidir. Biz her bir çocuğa kendi evladımız gibi bakmalıyız. Küpe takan oğlanla dini ideolojiyi yayan hicabı, nikabı giyen kızın hiçbir farkı yoktur.
Tek tip kıyafet ve davranış biçimini bozan durumlara karşı tavır sergilemeliyiz. Susmak sorumluluktan kaçmaktır. Göz yummak tehlikeyi büyütmektir. Vallahi de böyledir, billahi de böyledir.
Değerli veliler, sizin üzerinize büyük sorumluluk düşüyor. Çocuğu okula gönderip sorumluluğu tamamen okulun üzerine atmak olmaz. Evde terbiye verilmeyen çocuk okulda mucize yaratmaz. Çocuklarınızın giyimine, davranışlarına özel dikkat edin. Veli okulla aynı cephede durmalıdır.
Bu meselede yabancı etkilere karşı da uyanık olmalıyız. Aşırı açık-saçıklık, dini ideolojik baskı çocuklar için doğru yol değildir. Bizim yavrularımız ideoloji için değil, Vatan için büyümelidir.
Gelin hep birlikte gül yavrularımızı koruyalım. Onları hem açık-saçık giyimden, hem de ideolojik giyim baskısından uzak tutalım. Çünkü geleceğimiz onların omuzlarındadır. Onları korumakla aslında kendi geleceğimizi koruyoruz. Onları doğru yönlendirmek Azerbaycan'ın geleceğini korumamız demektir.
Okulda tek tip kıyafet ve davranış biçimi olmalıdır. İnanın, bu, yasak değil, kaygıdır, kısıtlama değil, sorumluluktur. Ve bu sorumluluk hepimizindir.
Çünkü bugün tek tip kıyafet ve davranış sınırlarımızı bilmezsek, yarın hareketlerimizi düzenlemeyi başaramayacağız. Bugün bu meselelerin önüne geçmezsek yarın geç olacak.
Sorumluluk zamanıdır.
Elnur ƏMİROV
