Geçen yıl eğitim alanında yapılan tartışmalar arasında öğretmenlerin tam kadro esasına göre faaliyeti, 8 saatlik çalışma rejimi meselesi özel bir yer tutmuştur. Şöyle ki, konu maaşın sadece verilen ders saatine göre değil, öğretmenin okulda geçirdiği genel çalışma süresine göre hesaplanmasından ibarettir. Teklif, öğretmenlerin de diğer alanlarda çalışanlar gibi günde 8 saatlik çalışma rejimiyle faaliyet göstermeleriydi. Dünya tecrübesine dayanarak da vurgulamak isterim ki, çoğu ülkede öğretmenlerin faaliyeti günlük 8 saatlik çalışma rejimi, yani genellikle 08:00-17:00 veya 09:00-18:00 prensibiyle düzenlenmektedir.
Bilim ve eğitim bakanı Emin Əmrullayev de geçen yıl yaptığı açıklamalarda, “tam kadrolu öğretmen” modelinin öğretmenin okulda kendini tam yetkili bir çalışan olarak hissetmesine hizmet etmesi gerektiğini belirtmiştir.
Bu bağlamda, merak uyandıran temel sorulardan biri de “tam kadrolu öğretmen” modelinin ne zamandan itibaren uygulanacağıyla ilgilidir. Bakan bununla ilgili somut bir tarih açıklamamış olsa da, konsept üzerinde çalışmaların devam ettiğini belirtmişti.
Konuyla ilgili Modern.az'a yaptığı açıklamada Milli Meclis Bilim ve Eğitim Komitesi üyesi Vasif Qafarov, bu modelin şu anda kavramsal tartışma aşamasından pratik uygulama aşamasına geçiş arifesinde olduğunu belirtmiştir.
“Uygulamanın aşamalı bir şekilde gerçekleştirileceğini düşünüyorum. Daha uygun bir yaklaşım, ilk olarak pilot proje formatında seçilmiş okullarda denenmesi, daha sonra normatif-hukuki altyapının iyileştirilmesi, mali yükün hesaplanması ve okulların altyapı imkanlarının değerlendirilmesinden sonra geniş çaplı uygulamaya geçişin mümkün olmasıdır”.
Milletvekili ayrıca, gerçekçi yaklaşımın, bu modelin ülke genelinde tam olarak uygulanmasının kısa sürede değil, birkaç eğitim yılı içinde aşamalı olarak gerçekleştirilebileceğinden ibaret olduğunu vurgulamıştır:
“Bu modelin uygulanması bir dizi önemli avantaj vaat etmektedir: öğretmenin statüsünün güçlenmesi ve okulda tam yetkili, daimi bir çalışan olarak faaliyet göstermesi mesleğin itibarına olumlu etki edebilir. Aynı zamanda öğretmen sadece ders saatini doldurmakla yetinmeyecek, derse hazırlık, bireysel çalışma, velilerle iletişim, öğrencilerin gelişiminin izlenmesi ve metodik faaliyet için okulda ek zaman ayırma imkanı kazanacaktır. Bunun yanı sıra, takım çalışması, metodik birliklerin faaliyeti ve tecrübe alışverişi daha sistemli bir şekilde organize edilebilir, öğrencilerle bireysel çalışma imkanları artarak ders dışı gelişim faaliyetleri genişleyebilir. Bununla birlikte, belirtmeliyiz ki, 8 saatlik çalışma rejiminde öğretmenin tüm zamanı ders saati olarak değil, pedagojik faaliyetin çeşitli yönlerini kapsayan yapılandırılmış bir iş bölümü olarak planlanmalıdır”.
Milli Meclis üyesi, bu modelin uygulanmasının gecikmesinin temel nedenleri arasında mali konuların özel bir yer tuttuğunu düşünmektedir:
“Çünkü tam kadrolu model, maaş politikasına yeniden bakılmasını ve devlet bütçesi açısından ciddi bir planlama ile ek ödenek ayrılmasını gerektirmektedir. Diğer yandan, tüm okulların öğretmenlerin gün boyunca okulda kalması için uygun çalışma koşullarına, çalışma odalarına, metodik kaynaklara ve diğer organizasyonel imkanlara sahip olması önemlidir ki bu da altyapı ve organizasyonel zorluklar yaratmaktadır. Aynı zamanda, iş mevzuatında ve eğitim alanındaki normatif belgelerde uygun değişikliklerin yapılması zorunluluğu, ayrıca öğretmenlerin ve kamuoyunun görüşleri dikkate alınarak daha geniş profesyonel tartışma ihtiyacı bu sürecin aşamalı bir şekilde ilerlemesini koşullandırmaktadır”.
V. Qafarov ayrıca, “tam kadrolu öğretmen” modelinin doğru planlama ve aşamalı bir yaklaşımla uygulanması halinde, eğitimin kalitesine olumlu etki edebileceğini eklemiştir. Onun sözlerine göre, bu süreç aceleci değil, sistemli ve sürdürülebilir bir şekilde gerçekleştirilmelidir.
Bilgi için belirtelim ki, "tam kadrolu öğretmen" modeline yaklaşık 20 bine yakın öğretmenin dahil edilmesi öngörülmektedir.
