سیاست مسکن باید بر اساس یک رویکرد جامع بنا شود.
Modern.az گزارش می دهد که این مطلب را آناکلودیا روسباخ، مدیر اجرایی برنامه اسکان بشر سازمان ملل متحد (UN-Habitat)، در نشست پنل با عنوان "بحران جهانی مسکن: برنامه چیست؟" در چارچوب سیزدهمین نشست مجمع جهانی شهرسازی در باکو بیان کرد.
او خاطرنشان کرد که سیاست مسکن باید با چارچوب قانونی، مدیریت زمین و برنامه ریزی شهری یکپارچه شود.
"به ویژه، سکونتگاه های غیررسمی در مقیاس جهانی یک مشکل جدی باقی مانده اند. امروز بیش از یک میلیارد نفر در سکونتگاه های غیررسمی زندگی می کنند. توسعه شهرها و مناطق باید با یک رویکرد جامع برنامه ریزی شود. مسئله مسکن باید با اهداف اجتماعی، اقتصادی و اقلیمی مرتبط باشد."
او همچنین اظهار داشت که تامین مسکن تنها به معنای ساخت ساختمان های جدید نیست.
"امکان تبدیل ساختمان های بلااستفاده یا نیمه کاره در شهرها به فضاهای مسکونی برای جمعیت کم درآمد نیز باید مورد بررسی قرار گیرد. سکونتگاه های غیررسمی برای میلیون ها نفر امکان دسترسی به شهرها را فراهم کرده اند. در بسیاری از کشورها، سرمایه گذاری در این مناطق به بخشی از استراتژی توسعه اقتصادی تبدیل شده است."
این مقام سازمان ملل همچنین در مورد اهمیت مدل های مسکن خودساخته و مبتنی بر جامعه صحبت کرد:
"راه حل های مسکن مرحله ای و انعطاف پذیر می تواند نیازهای جوانان، سالمندان، آوارگان اجباری، افراد دارای معلولیت و خانواده های کم درآمد را برآورده کند. علاوه بر این، مدیریت زمین و امنیت مالکیت نیز یکی از مسائل اصلی است."
به گفته او، زمین گران ترین منبع در تولید مسکن است.
"بنابراین، عملکرد اجتماعی و زیست محیطی زمین باید در چارچوب های قانونی و برنامه های شهری منعکس شود. سیستم های سنتی تامین مالی مسکن نمی توانند نیازهای همه گروه های اجتماعی را برآورده کنند. به همین دلیل، تعدادی از کشورها مکانیسم های مالی جایگزین و نوآورانه را ترجیح می دهند."
آ. روسباخ در سخنرانی خود به تجربه کنیا نیز اشاره کرد و گفت که این کشور در سه سال گذشته موفق شده است 270 هزار واحد مسکونی را با استفاده از مدل های مالی مختلف بسازد:
"کشورها مدل های آماده را به همان شکل اجرا نمی کنند، بلکه آنها را با واقعیت های خود تطبیق می دهند."
بررسی همزمان شهرسازی و دستور کار اقلیمی نیز مهم است. زیرا در حال حاضر، گسترش شهرها عمدتاً با ساخت و ساز مسکن مرتبط است و این فرآیند تأثیر جدی بر انتشار کربن دارد."
او افزود که بخش ساخت و ساز تقریباً 34 درصد از انتشار جهانی CO2 را تشکیل می دهد.
"جلوگیری از گسترش شهرها و استفاده از مصالح ساختمانی سازگار با محیط زیست مهم است. تقویت ظرفیت های مدیریت محلی و جوامع برای حل مشکلات مسکن باید یکی از اولویت های اصلی باشد."، او خاطرنشان کرد.
