جام جهانی در کانون توجه همه علاقه مندان به فوتبال است. یکی از مورد بحث ترین چهره ها در جام جهانی 2026 که رو به پایان است، باز هم لیونل مسی است. ستاره آرژانتینی با وجود 39 سال سن، همچنان با فوتبالی که در زمین به نمایش می گذارد، میلیون ها نفر را شگفت زده می کند. مسی با 8 گل و 4 پاس گل در این تورنمنت، نه تنها یکی از ادامه دهندگان فوتبال آرژانتین، بلکه نسلی از فوتبالیست های ایتالیایی تبار است که ردپای بزرگی در جهان به جا گذاشته اند.
Modern.az یادآور می شود که تأثیر بازیکنان ایتالیایی تبار در شکل گیری فوتبال جهان بسیار بیشتر از آن چیزی است که فکر می کنیم و حتی اگر ایتالیا به جام جهانی راه پیدا نکند، فوتبالیست های ایتالیایی تبار همچنان بر فوتبال جهان تسلط دارند.
بر اساس آخرین برآوردها، تقریباً 60 درصد از جمعیت آرژانتین به طور کامل یا جزئی ایتالیایی تبار هستند. در اواخر قرن نوزدهم و اوایل قرن بیستم، میلیون ها ایتالیایی به آرژانتین مهاجرت کردند. امروز، ردپای آن مهاجرت به وضوح در فرهنگ فوتبال این کشور دیده می شود.
خانواده لیونل مسی که در مورد او صحبت می کنیم و امروز توسط اکثر کارشناسان به عنوان بهترین بازیکن تاریخ شناخته می شود، 120 سال پیش از منطقه آنکونا ایتالیا به آرژانتین مهاجرت کردند. ریشه های خانوادگی دیگو مارادونا نیز به ایتالیا باز می گردد. آنخل دی ماریا، مائورو ایکاردی، خاویر زانتی، گابریل باتیستوتا و بسیاری دیگر از اسطوره های آرژانتین، حتی نام خانوادگی آنها از ریشه های ایتالیایی آنها خبر می دهد.
تصادفی نیست که همیشه ارتباط خاصی بین فوتبال آرژانتین و فوتبال ایتالیا وجود داشته است. بسیاری از ستاره های آرژانتینی درخشان ترین سال های دوران حرفه ای خود را در سری آ گذرانده اند. مائورو کامورانزی، هافبک متولد آرژانتین، بعداً به ایتالیا مهاجرت کرد و تابعیت این کشور را گرفت.
یکی از بزرگترین مقاصد مهاجرت ایتالیایی ها برزیل بوده است. امروز ده ها میلیون نفر ایتالیایی تبار در برزیل زندگی می کنند.
خانواده کاکا، یکی از مشهورترین چهره های تاریخ فوتبال، نیز ریشه های ایتالیایی دارد. گابریل مارتینلی، مهاجم تیم ملی برزیل در جام جهانی اخیر، دونگا، جورجینیو، رافینیا و ... ستاره های فوتبال برزیل نیز در دوره های مختلف فرزندان خانواده هایی بوده اند که از ایتالیا آمده اند.
میشل پلاتینی، که یکی از نمادهای فوتبال فرانسه محسوب می شود، در یک خانواده ایتالیایی به دنیا آمد. پدربزرگ او از منطقه پیمونت ایتالیا به فرانسه مهاجرت کرد.
پلاتینی نه تنها یکی از بزرگترین بازیکنان تاریخ فوتبال فرانسه، بلکه به طور کلی یکی از بزرگترین بازیکنان تاریخ فوتبال جهان محسوب می شود.
اسطوره های بومی که ایتالیا در تاریخ فوتبال خود پرورش داده است، یک کهکشان جداگانه هستند.
پائولو مالدینی بازیکنی است که مفهوم مدافع را بازنویسی کرد. الساندرو نستا یکی از نمادهای هنر ظریف دفاع بود. آندره آ پیرلو نیز یکی از باهوش ترین هافبک های تاریخ فوتبال محسوب می شود.
روبرتو باجو برای میلیون ها هوادار به نماد رمانتیسم فوتبال تبدیل شده است. تکنیک، دید و بازی او امروز نیز نمونه است.
با اضافه کردن نام های دینو زوف، فرانکو بارزی، جانی ریورا، فرانچسکو توتی، الساندرو دل پیرو و جانلوئیجی بوفون به این لیست، لیست طولانی تر می شود.
البته، بحث در مورد اینکه بزرگترین فوتبالیست های تاریخ چه کسانی هستند، هرگز به پایان نخواهد رسید. اما نکته جالب این است که بخش قابل توجهی از نام های پرکاربرد به طور مستقیم یا غیرمستقیم با ایتالیا مرتبط هستند.
مسی، مارادونا، دی استفانو، پلاتینی، زانتی، دی ماریا، مالدینی، نستا، پیرلو، باجو...
این لیست تصادفی نیست.
ایتالیا در جام جهانی نیست، اما در زمین حضور دارد.
یکی از بزرگترین پارادوکس های فوتبال در سال های اخیر همین است. ایتالیا، قهرمان چهار دوره جهان، برای سومین بار متوالی از جام جهانی کنار می ماند. اما در صحنه اصلی فوتبال جهان، فوتبالیست های ایتالیایی تبار همچنان نقش های اصلی را ایفا می کنند.
شاید به همین دلیل است که تأثیر ایتالیا در تاریخ فوتبال را نباید تنها با جام هایی که کسب کرده است، اندازه گیری کرد. زیرا ایتالیا نه تنها با تیم ملی خود، بلکه از طریق نسل هایی که در کشورهایی که میلیون ها نفر به آنجا مهاجرت کرده اند، رشد کرده اند، فوتبال جهان را شکل داده است.
در این راستا می توان ادعایی را مطرح کرد: بزرگترین مکتب فوتبال، ایتالیا است. حتی اگر تیم ملی ایتالیا در زمین نباشد، ردپای آن هنوز در همه جای فوتبال جهان دیده می شود.
