ناتو قصد دارد دفاع از مرزهای شرقی خود را با هدف شناسایی و جلوگیری از حمله احتمالی روسیه، از طریق یک شبکه گسترده مبتنی بر پهپادها، حسگرها و هوش مصنوعی تقویت کند.
Modern.az گزارش میدهد که این اطلاعات توسط «پلیتیکو» منتشر شده است.
به گفته مقامات غربی، ناتو در حال بررسی امکان استفاده از پهپادهای پشتیبانی شده با هوش مصنوعی به عنوان بخشی از اقدامات گسترده برای تقویت تواناییهای دفاعی خود است.
اما هدف ایجاد سیستمهای کاملاً خودمختار نیست. هوش مصنوعی به کنترل و فرآیند پرواز پهپادها کمک خواهد کرد، اما تصمیمات مربوط به شناسایی اهداف و انجام حملات توسط انسانها گرفته خواهد شد.
این رویکرد شبیه به روشهایی است که اوکراین در شرایط جنگی به کار میبرد. اوکراین به طور فزایندهای از هوش مصنوعی در عملیات پهپادی خود استفاده میکند. با این حال، هم نظامیان و هم نمایندگان شرکتهای فناوری دفاعی بارها تاکید کردهاند که حتی با افزایش اتوماسیون جنگ، عامل انسانی باید به عنوان عنصر اصلی در فرآیند نبرد باقی بماند.
برای ناتو، پهپادهای پشتیبانی شده با هوش مصنوعی بخشی از «ابتکار بازدارندگی جناح شرقی» (Eastern Flank Deterrence Initiative - EFDI) خواهند بود.
در چارچوب این ابتکار، ائتلاف در حال ایجاد یک شبکه فضای نبرد دیجیتال برای نظارت بر تهدیدات در امتداد مرزهای روسیه و بلاروس است. این شبکه قرار است منطقهای از شمال فنلاند تا دریای سیاه را پوشش دهد.
مفهوم جدید شامل ادغام هزاران هواپیمای بدون سرنشین، حسگر و ماهواره در یک سیستم واحد از طریق هوش مصنوعی است. این فناوریها باید مداخلات احتمالی در قلمرو متحدان را شناسایی کرده و به عنوان خط دفاعی اول در جلوگیری از حملات عمل کنند.
با این حال، نیروهای مسلح سنتی مانند تانکها، هواپیماهای جنگنده و توپخانه همچنان اساس دفاع ناتو را تشکیل خواهند داد.
سرگرد بن شیف، افسر عملیات برنامه در ارتش ایالات متحده، در مصاحبه با «بیلد» اظهار داشت که هم اوکراین و هم روسیه هنوز از انسانها برای کنترل پهپادها استفاده میکنند.
به گفته او، برخی سیستمها دارای قابلیتهای هوش مصنوعی و یادگیری ماشینی هستند که امکان فعالیت خودمختار کوتاه مدت در طول پرواز را فراهم میکنند. اما کنترل پهپادها عمدتاً توسط اپراتورهای زمینی انجام میشود.
شیف معتقد است که «خستهکنندهترین عناصر پرواز» مانند پرواز طولانی مدت پهپادها در میدان نبرد برای جستجوی هدف باید خودکار شوند. اما تصمیم در مورد اینکه پهپاد به کدام هدف حمله کند، باید توسط انسان گرفته شود.
شیف گفت: «انسانها تصمیم میگیرند که پهپاد چه کاری انجام دهد، اما مجبور نیستند خودشان آن را کنترل کنند. زیرا ما یک میلیون خلبان نداریم. ما نمیتوانیم یک میلیون پهپاد را همزمان کنترل کنیم.»
شیف مدیر محصول سیستم EFDI Data Backbone است که قرار است به نیروهای ناتو امکان شناسایی، طبقهبندی، به اشتراکگذاری اطلاعات و تصمیمگیری سریع بر اساس آنها را بدهد.
این ساختار در حال آمادهسازی باید سیستمهای کامپیوتری و فرماندهی-کنترل ناسازگار کشورهای مختلف ناتو را در یک شبکه واحد ادغام کند. با این کار، انتقال اطلاعات از حسگرهای خط مقدم به طور مستقیم به ستادها در زمان واقعی امکانپذیر خواهد شد.
ناتو با این کار قصد دارد از سیستم خطی فعلی که «زنجیره کشتار» (kill chain) نامیده میشود، به «شبکه کشتار» (kill web) منتقل شود. در سیستم موجود، اطلاعات از خط مقدم به تصمیمگیرنده و از آنجا دوباره به میدان نبرد منتقل میشود. در مدل جدید، اطلاعات به دست آمده از حسگرها بلافاصله به سیستمهای تسلیحاتی و اپراتورها منتقل میشود.
سرگرد مت بلوباو، نماینده ارتش ایالات متحده در اروپا و آفریقا، اظهار داشت که ارزش یک پهپاد، حسگر یا ابزار دیگر تنها با ویژگیهای فنی آن تعیین نمیشود.
او تاکید کرد: «کارایی آن به این بستگی دارد که چقدر خوب در اکوسیستم عملیاتی گستردهتر ادغام شده است.»
