دولتهای غربی مدتهاست که در مورد خطر درگیری نظامی بین روسیه و ناتو هشدار میدهند. با این حال، سرویسهای اطلاعاتی معتقدند که مسکو در حال حاضر خواهان درگیری مستقیم با ناتو نیست. اما روسیه ممکن است از عملیاتهای ترکیبی و خرابکاریهایی استفاده کند که میتواند منجر به افزایش تدریجی تنش شود.
Modern.az گزارش میدهد که نشریه بریتانیایی «تلگراف» 6 سناریوی اصلی چنین تهدیدی را ارائه کرده است:
1) «سناریوی کریمه» - خرابکاریها در کشورهای بالتیک - این نشریه معتقد است که روسیه میتواند با استفاده از جمعیت روسزبان، تظاهراتی را به بهانه آزار و اذیت آنها سازماندهی کند. در پسزمینه این تظاهرات، عوامل روسی و سپس نظامیان ممکن است تلاش کنند مناطق خاصی مانند ناروا در استونی یا داوگاوپیلس در لتونی را تصرف کنند. پس از آن، مسکو میتواند به بهانه «حفظ صلح» نیروهایی را به منطقه اعزام کند.
2) اشغال مستقیم - یکی از خطرناکترین، اما کماحتمالترین سناریوها، تلاش برای قطع کریدور سووالکی بین لهستان و لیتوانی با حمله همزمان از بلاروس و کالینینگراد است. به موازات آن، روسیه میتواند برای منزوی کردن کشورهای بالتیک از بقیه ناتو، نیروهای پیادهنظام را در جزیره گوتلند سوئد پیاده کند.
3) مداخله «تصادفی» - روسیه میتواند از بهانهای مانند فرود اضطراری یک هلیکوپتر نظامی در نزدیکی مرز استفاده کند. سپس یک «گروه نجات» برای نجات خدمه و تجهیزات به قلمرو کشور ناتو اعزام شود. روش مشابهی را میتوان با استفاده از موشکها و پهپادهایی که وارد لهستان یا رومانی میشوند نیز انجام داد.
4) عملیات پرچم دروغین - کرملین میتواند از پهپادهای اوکراینی تصرف شده یا سرنگون شده برای ایجاد خرابکاری علیه کشورهای ناتو استفاده کند. به عنوان مثال، میتوان تصویری ایجاد کرد که حمله اوکراین علیه روسیه منجر به سقوط پهپادها در قلمرو لهستان شده است. هدف ایجاد درگیری بین کشورهای ناتو و تحریک آنها علیه اوکراین است.
5) خرابکاریها در اروپا - حملاتی که میتواند منجر به تلفات انسانی شود - به عنوان مثال، خروج قطار از ریل یا حمله به یک تأسیسات صنعتی - ممکن است. مسکو در این صورت میتواند امیدوار باشد که غرب جرأت پاسخ شدید را نخواهد داشت.
6) حملات سایبری - روسیه میتواند به زیرساختهای حیاتی، بازارهای مالی یا سیستمهای حمل و نقل حمله کند. به عنوان مثال، فلج کردن فعالیت یک فرودگاه بزرگ یا ایجاد وحشت در بورس اوراق بهادار ممکن است.
