پیش از انتخابات پارلمانی در ارمنستان، وضعیت اجتماعی-سیاسی در این کشور همچنان پرتنش و رقابتی است. در بحبوحه کارزار انتخاباتی، درگیری بین دولت و مخالفان عمیقتر میشود و تأثیر این فرآیندها بر چشمانداز سیاسی آینده منطقه نیز مورد توجه قرار گرفته است.
نماینده مجلس، رضوان نبیاف، در گفتگو با Modern.az در مورد این موضوع اظهار داشت که مبارزه سیاسی اصلی بین حزب قرارداد مدنی به رهبری نخستوزیر نیکول پاشینیان و اردوگاه مخالفان که از مواضع انتقامجویانه و رادیکال حمایت میکنند، در جریان است.
به گفته وی، در جبهه مخالفان، نفوذ شخصیتهایی مانند رؤسای جمهور سابق، روبرت کوچاریان و سرژ سارگسیان، گاگیک ساروکیان که نماینده محافل بزرگ تجاری-سیاسی است، و همچنین سامول کاراپتیان که با محافل تجاری ارمنی در روسیه ارتباط دارد، احساس میشود:
“این محافل سیاسی و مالی عمدتاً دولت را به ناکامی در سیاست امنیتی متهم میکنند و لفاظیهای تندتر و احساسیتری را ترجیح میدهند.”
رضوان نبیاف خاطرنشان کرد که اگرچه محافل ملیگرای افراطی که از رویکرد انتقامجویانه در ارمنستان حمایت میکنند، همچنان پابرجا هستند، اما رویکردهای عملگرایانه نیز در جامعه در حال تقویت شدن است:
“در بحبوحه مشکلات اقتصادی، انزوای منطقهای و بسته ماندن ارتباطات، رویکردهایی که اهمیت صلح و همکاری اقتصادی را میپذیرند، در حال افزایش است.”
این مفسر سیاسی معتقد است که نقش کلیسای حواری ارمنی و محافل نزدیک به آن در این فرآیندها نیز توجه ویژهای را به خود جلب میکند:
“کلیسای ارمنی یکی از نهادهای سنتی تأثیرگذار در ارمنستان از نظر هویت ملی و بسیج سیاسی است. اخیراً برخی محافل مذهبی و ملیگرا رویکرد انتقادیتری نسبت به دستور کار صلح دولت نشان دادهاند. دولت نیز با ابزارهای مختلف سعی در تضعیف این نفوذ دارد.”
به گفته وی، در مرحله کنونی، حزب حاکم قرارداد مدنی از نظر منابع اداری، اکثریت پارلمانی و قابلیتهای مدیریتی از برتری خاصی برخوردار است:
“با این حال، کمپین مخالفان که بر امنیت ملی و عوامل احساسی بنا شده است، همچنان پتانسیل تأثیرگذاری خاصی را حفظ میکند.”
این نماینده مجلس تأکید کرد که نتایج انتخابات نه تنها برای سیاست داخلی ارمنستان، بلکه برای معماری امنیتی آینده منطقه نیز حائز اهمیت است:
“از دیدگاه آذربایجان، انتظار اصلی تقویت رویکرد سیاسی است که از دستور کار صلح، تعیین مرزها، بازگشایی ارتباطات و عادیسازی روابط حمایت میکند. اگر خط عملگرایانه و سازنده در ارمنستان غالب شود، این میتواند تأثیر مثبتی بر پیشرفت مذاکرات صلح و شکلگیری محیط امنیتی پایدارتر در منطقه داشته باشد.”
