ورزش یک حوزه تولیدی نیست، یعنی محصول مادی تولید نمیکند و نمیتواند به طور کامل خود را تأمین مالی کند. مدل اصلی در جهان این است که ورزش یا توسط دولت یا از طریق حامیان مالی تأمین میشود. در اکثر کشورها، بار اصلی بر دوش حامیان مالی است و این موضوع توسط قانون تنظیم میشود.
Modern.az گزارش میدهد که این مطلب را چنگیز حسینزاده، نایب رئیس کمیته ملی المپیک، در دیدار کمیته جوانان و ورزش با وزارت جوانان و ورزش، کمیته ملی المپیک و فدراسیونهای ورزشی بیان کرده است.
وی خاطرنشان کرد که امروز اختصاص بودجه به ورزش برای حامیان مالی جذاب نیست.
“زیرا سازوکارهای مالیاتی آنها را تشویق نمیکند. در بسیاری از کشورها، شرکتها و افرادی که از ورزش حمایت مالی میکنند، توسط قانون محافظت میشوند و معافیتهای مالیاتی خاصی برای آنها اعمال میشود. تا زمانی که این معافیتها فراهم نشود، سازوکار حمایت مالی ضعیف باقی میماند”.
چ. حسینزاده اظهار داشت که در حال حاضر فدراسیونها عمدتاً تلاش میکنند با حمایت حامیان مالی فعالیت کنند.
"دولت یا وزارتخانه حداکثر میتواند هزینههای سفر به مسابقات بینالمللی، تجهیزات خاص یا در طول رویدادهای ویژه (مانند لباس ورزشکاران و سایر مسائل سازمانی در چارچوب بازیهای المپیک) را پشتیبانی کند. اما فرآیند آمادهسازی روزانه، اردوهای تمرینی و برنامههای توسعه بلندمدت بر عهده خود فدراسیونها است. این برای توسعه سیستماتیک و پایدار کافی نیست. این موضوع باید به بحث عمومی گذاشته شود. زیرا تجربه جهانی وجود دارد و مدلهای مختلفی در کشورهای گوناگون اعمال میشود. آذربایجان نیز میتواند با بهبود چارچوب قانونی خود از این تجربه بهرهمند شود” – وی در پایان خاطرنشان کرد.
