روندهای درون حزب اصلی اپوزیسیون ترکیه، CHP، به طور گسترده در شبکه های اجتماعی مورد بحث قرار می گیرد. در واقع، این موضوع به آنچه در یک حزب اتفاق می افتد محدود نمی شود. به نظر می رسد که این تنش به نوعی به کل جامعه سرایت کرده است. طبیعی است که مردم در این مورد نظر دهند. اما آنچه غیرعادی است این است که همه سعی می کنند این روند را مانند یک کارشناس سیاسی یا استاد با سالها تجربه توضیح دهند.
یک نکته را نباید فراموش کرد. سیاست داخلی ترکیه بسیار پیچیده است. در اینجا، رقابت سیاسی، سنت دولتی، قطب بندی های تاریخی، درگیری های ایدئولوژیک، روانشناسی جامعه، منافع خارجی، تأثیرات منطقه ای و واکنش های سیاسی احساسی در هم تنیده شده اند. تجزیه و تحلیل سیاست ترکیه با چند پست در شبکه های اجتماعی و رویکردهای احساسی غیرممکن است. سیاست در هیچ کشور دیگری در جهان اینقدر چند لایه و حساس نیست.
در این مرحله، مهمترین مسئله برای من این است که ترکیه شکست نخورد. هیچ درگیری داخلی، تنش سیاسی یا قطب بندی احساسی نباید به قدرت دولتی، ثبات و آینده ترکیه آسیب برساند. اکنون، منطقه به ترکیه ای قوی مانند هوا و آب نیاز دارد.
مهمتر از آن این است که حوادث رخ داده حتی ذره ای هم به برادری آذربایجان و ترکیه سایه نیندازد. برعکس، این روابط باید بیشتر تقویت شود. برادری ما بر اساس سیاست روزمره نیست. فرآیندهای سیاسی و دولت ها ممکن است تغییر کنند، اما اتحاد آذربایجان و ترکیه باید ثابت بماند.
باید به صراحت پذیرفت که CHP در این روند ضربه سیاسی جدی خورد. اما رقابت سیاسی در جوامع دموکراتیک طبیعی است. مسئله اصلی این است که دولت آسیب نبیند. منافع دولتی همیشه باید بالاتر از محاسبات سیاسی و واکنش های احساسی باشد.
یک اصل اساسی نیز وجود دارد. اختلافات سیاسی نباید به ارزش های بنیانگذار ترکیه دست بزند. مصطفی کمال آتاتورک بنیانگذار جمهوری ترکیه است و جایگاه او در تاریخ تغییر ناپذیر است. شخصیت های تاریخی باید با حافظه مشترک دولت و ملت ارزیابی شوند.
امروز، ترکیه بیش از هر چیز به عقل سلیم نیاز دارد. ترکیه قوی یکی از بزرگترین تضمین ها برای جهان ترک و منطقه است.
النور امیروف
