سیاست اروپا معمولاً با اظهارات خشک، ژستهای دیپلماتیک سخت و قوانین پروتکل جدی به یاد میآید. اما گاهی اوقات صحنههایی نیز وجود دارد که کمی رنگ به دستور کار سیاسی میبخشد و اعتراف کنیم که کمی هم لبخند بر لب میآورد.
توجه و ژست غیرعادی که ادی راما، نخستوزیر آلبانی، در برابر همتای ایتالیایی خود، جورجیا ملونی، نشان داد، دقیقاً از همین لحظات است.
اینکه یک نخستوزیر به هر دلیلی در برابر نخستوزیر دیگری زانو بزند، امری رایج نیست. ما چنین صحنهای را فقط در مورد زوج ادی راما - جورجیا ملونی میبینیم و بعید است که مقامات دیگر آن را تکرار کنند...
"عاشقانه زانو زده" در سیاست؟
ادی راما برای چندمین بار است که با زانو زدن در برابر جورجیا ملونی، تحسین خود را به شوخی (یا شاید نیمهجدی) ابراز میکند. این صحنه در آداب دیپلماتیک یک اتفاق نادر محسوب میشود. معمولاً سران کشورها هنگام ملاقات دست میدهند و حداکثر به آرامی یکدیگر را در آغوش میگیرند. اما ادی راما گویی یک "تئاتر سیاسی" را به نمایش میگذارد.
در اجلاس سیاسی اتحادیه اروپا که در 4 مه در ایروان برگزار شد، او باز هم فرصت را از دست نداد و با دیدن جورجیا ملونی "تعظیم کرد"، نخستوزیر را به سینه خود فشرد و در آغوش گرفت، حتی موهایش را بوسید. برای ناظران بیرونی، این صحنه کمی یادآور یک کمدی رمانتیک بود: یکی بیش از حد احساساتی، دیگری کمی خویشتندار و محتاط.
پیش از این نیز در اجلاس تیرانا، ادی راما چنین ژست شوخیآمیزی را در برابر ملونی انجام داده بود. به طور کلی، ادی راما اغلب به خاطر رفتارهای غیرعادی و طنزآمیز خود شناخته میشود و این ژست نیز به عنوان بخشی از همان سبک ارزیابی میشود.
نکته جالب اینجاست که واکنش ملونی هر بار کمی سنجیدهتر است. او نه آشکارا این ژستها را تشویق میکند و نه به شدت رد میکند. نخستوزیر ایتالیا صرفاً با یک لبخند دیپلماتیک وضعیت را "مدیریت میکند".
این رفتار صمیمانه که از پروتکلهای دیپلماتیک فراتر میرود، هر بار لحظات شادی را در میان شرکتکنندگان اجلاس ایجاد میکند.
برخی کارشناسان میگویند که پشت این حرکت ادی راما، پیوندهای تاریخی و فرهنگی موجود بین آلبانی و ایتالیا قرار دارد.
ادی راما کیست؟
ادی راما یک سیاستمدار معمولی نیست. او قبل از ورود به سیاست، نقاش بود و سپس به عنوان وزیر نیز فعالیت کرد. قد، ظاهر و سبک لباس پوشیدن رنگارنگ ادی راما او را از تصویر کلاسیک "سیاستمدار کت و شلواری" متمایز میکند.
ادی راما در سال 1964 متولد شده و 62 سال دارد. او قبلاً یک بسکتبالیست حرفهای بوده و 1 متر و 98 سانتیمتر قد دارد. او همچنین یک نقاش حرفهای است و چندین نمایشگاه انفرادی نقاشی داشته است. راما استاد آکادمی هنرهای زیبای آلبانی است.
سی و سومین نخستوزیر آلبانی علاوه بر این، یک نویسنده فعال است. کتابهای او با نامهای "افکار"، "قربانی" و "ادی راما" که شامل یادداشتهای مختلفی هستند، منتشر شدهاند.
ادی راما چندین سال شهردار تیرانا، پایتخت این کشور، بوده است.
به طور کلی، ادی راما قبل از انتخاب شدن به عنوان نخستوزیر، در چندین سمت خدمت کرده است. در سال 1998، ادی راما در دولت تشکیل شده توسط رهبر سوسیالیستها، فاتوس نانو، به عنوان وزیر فرهنگ، جوانان و ورزش منصوب شد. رویکردهای خلاقانه و مؤثر او برای توسعه هنر و فرهنگ در کشور، به ویژه توسط جوانان، با استقبال مثبت مواجه شد. این امر نقش مهمی در انتخاب او به عنوان شهردار پایتخت تیرانا در سال 2000 ایفا کرد. او به عنوان نامزد مستقل با کسب 57 درصد آرا به این سمت انتخاب شد. ادی راما که در سال 2003 (با 59 درصد آرا) و در سال 2007 (با 56 درصد آرا) دوباره به عنوان شهردار انتخاب شد، تا سال 2011 در سمت شهردار تیرانا باقی ماند.
در دوران شهرداری خود، به تغییر چهره پایتخت کمک کرد. ساختمانهای غیرقانونی تخریب شدند، خیابانها بازسازی شدند، پارکها ایجاد شدند و نمای ساختمانها رنگآمیزی شد. به دلیل این فعالیتها، در سال 2004 عنوان "شهردار جهان" را دریافت کرد.
در پاییز 2003، ادی راما به حزب سوسیالیست آلبانی (ASP) پیوست. در اکتبر 2005، به عنوان رئیس حزب انتخاب شد. او اکنون نیز رئیس حزب سوسیالیست آلبانی است.
در سال 2013، ائتلاف احزاب چپ میانه به رهبری ا. راما، حزب دموکراتیک آلبانی راستگرا را شکست داد و در انتخابات پارلمانی پیروز شد. او از 15 سپتامبر 2013 تا به امروز به عنوان نخستوزیر آلبانی فعالیت میکند.
ا. راما اولویتهای زیادی دارد که از جمله آنها مبارزه با جرم و فساد، رفع بیکاری و ادغام در اتحادیه اروپا است.
زندگی شخصی ادی راما نیز جالب است. پدرش کریستاک راما یک مجسمهساز مشهور و مادرش آنتا راما یک پزشک بود.
ادی راما از سنین پایین شروع به نقاشی کرد. او ابتدا از دبیرستان هنر جوردان میسیا در تیرانا فارغالتحصیل شد. در نوجوانی، راما به عنوان بسکتبالیست حرفهای در تیم "دینامو" پایتخت بازی میکرد. او همچنین در تیم ملی بسکتبال آلبانی (در سالهای 1984-1989) حضور داشت.
ادی راما در سال 1985 از آکادمی هنرهای تیرانا فارغالتحصیل شد. مدتی در همان آکادمی تدریس کرد و همچنین به عنوان استاد مهمان در دانشگاههای ماساچوست، بوستون و هاروارد در ایالات متحده فعالیت کرد. در سال 1994 به فرانسه مهاجرت کرد، در آنجا در رشته معماری تحصیل کرد و به نقاشی پرداخت. آثار او در بسیاری از نمایشگاههای بینالمللی به نمایش گذاشته شده است.
ا. راما در سال 1998 به آلبانی بازگشت.
او به عنوان کاتولیک غسل تعمید یافته و خود را کاتولیک معرفی میکند. در مورد اعتقادات مذهبی فعلی خود، راما خود را آگنوستیک مینامد و میگوید: "من هیچ اعتقادی جز به خودم و دیگر انسانها را قبول ندارم و هرگز به وجود یا عدم وجود خدا فکر نمیکنم."
ادی راما سه بار ازدواج کرده است. اولین ازدواج او با بازیگر ماتیلدا ماکوجی بود و از این ازدواج دو فرزند دارد - دختری به نام ری و پسری به نام گرگور. از ازدواج دوم نخستوزیر (با دلینا فیکو) پسری به نام زاهو به دنیا آمد.
ادی راما در حال حاضر در سومین ازدواج خود به سر میبرد. همسر نخستوزیر، لیندا راما، اقتصاددان است. آنها به عنوان یک زوج روشنفکر و نسبتاً متعادل شناخته میشوند. از این نظر، "توجه نمایشی" ادی راما به نخستوزیر ایتالیا، جورجیا ملونی، بیشتر جنبه بازیگوش و تئاتری شخصیت او را نشان میدهد تا احساسات شخصیاش را.
یکی از ویژگیهای اصلی راما همین است: او دوست دارد مرزها را در سیاست کمی نرم کند و به محیط رسمی رنگی غیررسمی ببخشد. گاهی این کار همدردی ایجاد میکند و گاهی نیز انتقاد.
ادی راما علاوه بر زبان مادری خود، آلبانیایی، به زبانهای انگلیسی و فرانسوی نیز مسلط است.
ملونی: خونسرد یا جذاب؟
جورجیا ملونی اما تیپ کاملاً متفاوتی است. او در سالهای اخیر به یکی از چهرههای برجسته در سیاست اروپا و جهان تبدیل شده است. ج. ملونی رهبر حزب راستگرای ملیگرای "برادران ایتالیا" در کشورش است. حزب تحت رهبری او در انتخابات سال 2022 پیروز شد و دولت ائتلافی تشکیل داد و جورجیا ملونی با انتخاب شدن به عنوان اولین نخستوزیر زن ایتالیا، وارد تاریخ شد. خانم ملونی در سیاست با مواضع سخت و سخنرانیهای قدرتمند خود متمایز است.
او در سال 1977 در رم متولد شد. در سیاست، خط مشی سیاسی راست میانه را نمایندگی میکند. مشکلات خانوادگی و ترک پدرش تأثیر عمیقی بر زندگی جورجیا گذاشت. پدرش، فرانچسکو ملونی، خانواده را زمانی که جورجیا تنها 1 سال داشت، ترک کرد. ترک پدرش تأثیر عمیقی بر شخصیت و جهانبینی ج. ملونی گذاشت. مادرش او و خواهر بزرگترش آریانا (متولد 1975) را به تنهایی بزرگ کرد. جورجیا با وجود این مشکلات، به عنوان یک شخصیت قوی و مستقل شکل گرفت.
ج. ملونی در مصاحبهای با یکی از رسانههای خارجی اظهار داشت که هرگز احساسات مثبتی از پدرش، فرانچسکو ملونی، دریافت نکرده است:
خانم نخستوزیر گفت: "وقتی پدرم مرد، هیچ حسی نداشتم. این مرا عصبانی میکند، زیرا حداقل میخواستم از او متنفر باشم."
ج. ملونی گفت که به دلیل ترک آنها در شرایط سخت توسط پدرش، مشکلات مالی را تجربه کرده و نتوانسته به دانشگاه ادامه دهد. او برای کسب درآمد در کارهایی مانند پرستار کودک، بارمن، پیشخدمت و فروشنده بازار کار کرده است.
مادر جورجیا، آنا پاراتوره، پس از اینکه شوهرش او را با دختران کوچکشان ترک کرد، روزهای بسیار سختی را پشت سر گذاشت. آنا پاراتوره که فرزندانش را به تنهایی بزرگ میکرد، رمانهای عاشقانه با نامهای مستعار "جوزی بل" و "آماندا کینگ" مینوشت. او تنها با نام مستعار "جوزی بل" 140 رمان عاشقانه نوشته است. اما درآمد ادبی او کافی نبود و برای امرار معاش مجبور بود در چندین شغل کار کند.
جورجیا ملونی پس از اتمام دبیرستان، در سال 1996 در کالج "آمریگو وسپوچی" در رم در رشته زبانشناسی تحصیلات متوسطه را گذراند. پس از دریافت دیپلم، مدتی به روزنامهنگاری پرداخت.
ملونی سپس وارد دانشگاه ساپینزا رم شد، اما نتوانست آن را به پایان برساند. طبق برخی اطلاعات، به دلیل پیوستن به سیاست، تحصیلات عالی خود را نیمهکاره رها کرد. به عبارت دیگر، حرفه سیاسی اولویت او بود.
زندگی شخصی جورجیا ملونی، اگرچه به اندازه حرفه سیاسی او نیست، اما سرشار از جزئیات جالبی است که توجه عمومی را به خود جلب میکند. او مادر یک دختر است.
خانم ملونی در حال حاضر رسماً ازدواج نکرده است، اما سالها با روزنامهنگار آندریا جیامبرونو در رابطه بوده است. دختر آنها - جینوورا - در سال 2016 به دنیا آمد. آندریا جیامبرونو به عنوان مجری و روزنامهنگار در شبکه تلویزیونی "مدیاست" کار میکرد. اگرچه در گذشته تفاوتهایی در دیدگاههای سیاسی با ملونی داشتند، اما رابطه آنها برای مدت طولانی ادامه داشت.
جورجیا ملونی در اکتبر 2023 در شبکههای اجتماعی اعلام کرد که رابطه او با آندریا جیامبرونو به پایان رسیده است. او این را "یکی از سختترین تصمیمات" زندگی شخصی خود توصیف کرد. دلیل جدایی آنها، اظهارات جنسیتی آندریا در مورد زنان دیگر بود.
جورجیا ملونی در سالهای اولیه جوانی به سیاست علاقهمند شد و در دهه 1990 نقش فعالی در سازمانهای جوانان راستگرا در ایتالیا ایفا کرد. در سال 2006، در سن 29 سالگی به پارلمان انتخاب شد و به عنوان یکی از جوانترین نمایندگان در تاریخ ایتالیا شناخته شد.
هنگامی که سیلویو برلوسکونی برای سومین بار به عنوان نخستوزیر ایتالیا انتخاب شد (2008-2011)، او جورجیا ملونی را به عنوان وزیر جوانان و ورزش منصوب کرد. در آن زمان، ملونی 31 ساله نیز جوانترین وزیر ایتالیا بود.
ج. ملونی حزب "برادران ایتالیا" را در سال 2012 تأسیس کرد. این حزب قبلاً کمتر شناخته شده بود، اما با رهبری کاریزماتیک ملونی و لفاظیهای سخت ضد مهاجرت و تأکید بر ارزشهای ملی، حزب به سرعت محبوبیت یافت.
ملونی با تصویر یک رهبر بسیار پرانرژی، با توانایی سخنوری قوی و سخنرانیهای احساسی شناخته میشود. یکی از معروفترین شعارهای او "خدا، میهن، خانواده" است.
جورجیا ملونی با وجود اینکه خود را یک چهره سیاسی جدی معرفی میکند، در واقع به فرهنگ پاپ نیز علاقه نشان میدهد. او ادبیات فانتزی را بسیار دوست دارد.
جورجیا ملونی علاوه بر ایتالیایی، به زبان انگلیسی نیز تسلط خوبی دارد. علاوه بر این، به زبانهای فرانسوی و اسپانیایی نیز صحبت میکند. او میتواند در رویدادهای بینالمللی و ملاقات با رهبران خارجی بدون مانع زبانی آزادانه ارتباط برقرار کند. این به او کمک میکند تا فعالیت دیپلماتیک انعطافپذیرتری در سطح اروپا داشته باشد.
در سبک و لباس پوشیدن خانم نخستوزیر، سادگی و دسترسی برجسته است.
ج. ملونی به آشپزی ایتالیایی بسیار وابسته است. او حفظ سنتهای غذایی ایتالیا را بخشی از هویت ملی میداند.
نظرات در مورد ملونی به دو دسته تقسیم میشود. برخی او را یک رهبر زن جذاب، کاریزماتیک و قوی میدانند. برخی دیگر او را بیشتر یک چهره سیاسی سخت، بیاحساس و کلاسیک میدانند.
ژست سیاسی یا تمایل به ماندن در کانون توجه؟
در محافل سیاسی، رویکردهای متفاوت به ادی راما و جورجیا ملونی تضاد جالبی ایجاد میکند: از یک سو راما احساساتی و هنرمند، و از سوی دیگر ملونی منضبط و عملگرا.
رفتار ادی راما در برابر جورجیا ملونی - زانو زدن، در آغوش گرفتن و بوسیدن نخستوزیر ایتالیا - به طرق مختلفی تفسیر میشود. برخی آن را صرفاً یک شوخی، یک ژست دوستانه میدانند. برخی دیگر معتقدند که این یک اقدام "روابط عمومی" سنجیده برای جلب توجه است.
رویکرد مطبوعات خارجی به این رویداد نشان میدهد که در محافل سیاسی نیز دیدگاهها نسبت به این حادثه یکسان نیست: برخی آن را مطابق با آداب دیپلماتیک نمیدانند، در حالی که برخی دیگر برجسته شدن "عامل انسانی" در سیاست را مثبت ارزیابی میکنند.
اما مطبوعات آلبانی مینویسند که ادی راما میداند چه میکند. او نمیخواهد به عنوان یک سیاستمدار کلاسیک به یاد بماند. هدف او متمایز شدن است و این کار در مورد راما با موفقیت زیادی انجام میشود.
رفتار غیرعادی ادی راما با جورجیا ملونی نشان میدهد که سیاست فقط شامل اظهارات سخت نیست. گاهی یک ژست، یک لبخند، حتی کمی "رفتار بیش از حد احساسی" میتواند دستور کار را تغییر دهد. همانطور که هر ملاقات دو نخستوزیر این کار را میکند، توجهات را به خود جلب میکند و به تیتر رسانهها راه مییابد.
این ارتباط جالب بین ادی راما و جورجیا ملونی گویی به ما یادآوری میکند:
رهبران نیز انسان هستند، فقط ژستهای آنها کمی بیشتر جلب توجه میکند.
اکنون شاید جالبترین سوال این باشد: آیا ادی راما در ملاقات بعدی دوباره زانو خواهد زد، یا این بار جورجیا ملونی از او پیشی گرفته و اجازه این کار را نخواهد داد؟
افغان قافارلی
