دیگر بحث صرفاً درباره مشکلات شهری کافی نیست و اجرای راه حل های عملی به اولویت اصلی تبدیل شده است.
Modern.az گزارش می دهد که این مطلب را هریس پیپلاس، مدیر راه حل های شهری یکپارچه در سوئیس، در نشست پنل با عنوان "تحول شهرسازی در عمل: تجربیات شهری برای جوامع امن و پایدار" در سیزدهمین نشست مجمع جهانی شهرسازی در باکو بیان کرد.
او خاطرنشان کرد که شهرها هم بخشی از مشکل و هم بخشی از راه حل هستند و تقریباً 70 درصد از انتشار گازهای گلخانه ای جهانی در شهرها شکل می گیرد.
ه. پیپلاس گفت که شبکه بین المللی برنامه ریزی، مهندسی و مشاوره ای که او رهبری می کند، با بیش از 6 هزار کارمند در شهرهای مختلف اروپا و جهان فعالیت می کند. به گفته او، این سازمان با تیم های چند رشته ای کار می کند که شهرسازی، انرژی، حمل و نقل، مدیریت آب، تنوع زیستی و راه حل های دیجیتال را در چارچوب یک رویکرد واحد ترکیب می کند.
"یکی از مشکلات اصلی شهرهای مدرن این است که برنامه ریزی هنوز تکه تکه و در حوزه های جداگانه انجام می شود. علاوه بر این، برنامه ریزی جداگانه برای مسائل تحرک، انرژی، فضای عمومی و معماری، تحول شهرها را دشوار می کند."
او در سخنرانی خود به نمونه برلین نیز اشاره کرد.
"پروژه هایی در جهت بازسازی محله های ساخته شده در دهه های 1960-1980، مدرن سازی مسکن و بازسازی چند منظوره فضاهای عمومی در حال اجرا است. در این چارچوب، اجرای عملی مفهوم "شهر 15 دقیقه ای" قابل توجه است."
او همچنین بر اهمیت رویکردهای جدید مدیریتی در زمینه رشد سریع شهرها، افزایش شهرنشینی و تغییر مدل های زندگی و کار مردم تاکید کرد:
"ما می توانیم به پروژه های اجرا شده در شهرهای اوکراین، سوئیس و بالکان اشاره کنیم. به این ترتیب، اجرای تجربه بین المللی در سطح محلی و تبادل دانش بین شهرها یکی از جهت گیری های اصلی سیاست توسعه شهری محسوب می شود."
ه. پیپلاس همچنین اطلاعاتی در مورد کارگاه های آموزشی برگزار شده در سارایوو، پراگ و بازل در چارچوب این پروژه ارائه داد. او خاطرنشان کرد که علاوه بر کارشناسان بین المللی، فعالان محلی، محافل دانشگاهی و نمایندگان بخش خصوصی نیز در این فرآیند مشارکت داشته اند.
"هدف اصلی این پروژه تبدیل دانش و تجربه موجود در شهرها به ابزارهای قابل استفاده عملی و گرد هم آوردن طرف های مختلف در فرآیند تحول شهری در یک بستر واحد است."
به گفته او، برای درک تحول شهرها، نه تنها به نتایج، بلکه به دلایل ایجاد کننده آن نتایج نیز باید نگاه کرد. به گفته این کارشناس، در این فرآیند باید مشکلات زیست محیطی، اجتماعی-اقتصادی و فضایی موجود در منطقه تشخیص داده شود و نحوه برخورد بخش دولتی با راه حل ها و اقدامات سیاستی و نظارتی انجام شده تحلیل شود.
"دشوارترین مرحله، تعیین گام های آینده است. به گفته او، مسائل ایمنی، سلامت عمومی و پایداری در شهرها به طور فزاینده ای اهمیت پیدا می کنند و در این زمینه توسط OECD حمایت می شود."
این نماینده به عنوان نمونه به شهر بازل در سوئیس اشاره کرد. او گفت که بازل یک آزمایشگاه شهرسازی جالب است که در مرز سه کشور - سوئیس، فرانسه و آلمان - قرار دارد. بخش اصلی شهر در سوئیس و مناطق اطراف آن در فرانسه و آلمان قرار دارند. این بدان معناست که برای یک منطقه شهری عملکردی، سه مدل برنامه ریزی و مدیریت متفاوت وجود دارد.
به گفته او، در چارچوب پروژه "بازل 2050"، یک رویکرد از پایین به بالا برای توسعه آینده شهر اعمال شده و یک دیدگاه مشترک با مشارکت ذینفعان مختلف شکل گرفته است:
"این فرآیند شامل مراحل تهیه چشم انداز اولیه، گفتگو با ذینفعان، تحلیل دانش جمع آوری شده و شکل گیری چشم انداز نهایی شهر بود."
بازل همچنین با چالش های اقلیمی روبرو است. قرار گرفتن شهر بر روی رودخانه راین، خطرات سیل را افزایش می دهد و از سال 1980، تعداد روزهای گرم سه برابر شده است.
او خاطرنشان کرد: "این حقایق نشان می دهد که تغییرات اقلیمی نه تنها برای کشورهای جنوب جهانی، بلکه برای شهرهای اروپایی نیز یک چالش جدی است."
