"گروه ابتکار باکو اعلام می کند که سیاست اعمال شده علیه آذربایجانی هایی که از لحاظ تاریخی در قلمرو ارمنستان زندگی می کردند، نه تنها تبعیض قومی، بلکه بخشی از یک تفکر استعماری سیستماتیک، سیاست تبعیض نژادی و هدفمند برای تک قومی سازی بوده است."
Modern.az گزارش می دهد که این موضوع در بیانیه گروه ابتکار باکو ذکر شده است.
اشاره شد که تنها "گناه" آذربایجانی ها، ملیت آنها بود.
"آنها در سال های 1905-1906، 1918 و مراحل بعدی قرن بیستم مورد کشتار جمعی، پاکسازی قومی، و نقض فاحش حقوق سیاسی، اقتصادی، اجتماعی و فرهنگی خود قرار گرفتند.
نقض فاحش قوانین علیه آذربایجانی ها تکرار وحشیگری هایی بود که قدرت های استعماری از لحاظ تاریخی علیه مردمان تحت استعمار خود مرتکب شده بودند.
سیاست هدفمند تفکر استعماری که توسط جمهوری سوسیالیستی شوروی ارمنستان اجرا شد، به اخراج تدریجی آذربایجانی ها از زیستگاه های تاریخی خود، محو میراث فرهنگی-مذهبی آنها و در نتیجه تبدیل ارمنستان به یک جمهوری تک قومی خدمت کرد.
در این راستا، عملیات تبعید جمعی آذربایجانی ها سال های 1948-1953 را در بر گرفت و بیش از 150 هزار آذربایجانی از سرزمین خود آواره شدند. این اقدامات فجایع عمیقی در سرنوشت انسان ها ایجاد کرد، هزاران خانواده را از سرزمین مادری خود جدا کرد و شرایط سخت جابجایی ضربه شدیدی به زندگی، سلامت و وضعیت اجتماعی مردم وارد کرد.
در عین حال، میراث تاریخی-فرهنگی متعلق به آذربایجانی ها به طور هدفمند محو شد، نام های جغرافیایی با منشأ آذربایجانی به طور گسترده تغییر یافت، سکونتگاه ها، گورستان ها، بناهای مذهبی و فرهنگی تخریب یا تصرف شدند. این سیاست تنها به اخراج فیزیکی مردم از سرزمین خود محدود نشد، بلکه هدف آن محو حافظه تاریخی و آثار فرهنگی آنها نیز بود.
از اواخر سال 1987، مقامات ارمنستان دوباره ادعاهای ارضی علیه آذربایجان را مطرح کردند، و پس از آن بیش از 250 هزار آذربایجانی که هنوز در ارمنستان زندگی می کردند، به زور از سرزمین مادری خود رانده شدند. حملات مسلحانه به روستاهای آذربایجانی نشین سازماندهی شد، مردم مجبور به ترک خانه های خود شدند، و بدین ترتیب سیاست پاکسازی قومی علیه آذربایجانی ها در قلمرو ارمنستان به پایان رسید.
این روند تنها علیه آذربایجانی ها نبود. در نتیجه سیاست ارمنستان برای تبدیل شدن به یک دولت تک قومی، سایر اقلیت های قومی و مذهبی نیز تحت فشار قرار گرفتند و تعداد آنها به شدت کاهش یافت. این واقعیت نشان می دهد که ارمنستان سال ها به طور هدفمند این سیاست را دنبال کرده است. ارمنستان به این نیز بسنده نکرد و 20 درصد از اراضی حاکمیتی آذربایجان را اشغال کرد.
امروز، در زمانی که دستور کار صلح بین ارمنستان و آذربایجان در حال پیشرفت است، وجود لفاظی های نفرت انگیز، فراخوان های انتقام جویانه و رویکردهای نژادپرستانه علیه آذربایجانی ها و ترک ها در جامعه ارمنستان نگرانی جدی ایجاد می کند. صلح پایدار تنها بر اساس اعتراف به بی عدالتی های تاریخی، احترام به حقوق بشر، رد سیاست تبعیض و بازگرداندن حقوق افراد اخراج شده به زور امکان پذیر است.
گروه ابتکار باکو از جامعه بین المللی، نهادهای حقوق بشر، مکانیسم های مربوطه سازمان ملل متحد و سایر سازمان های بین المللی می خواهد که ارزیابی عینی از سیاست تفکر استعماری، تبعیض قومی و عدم تحمل دولت ارمنستان علیه آذربایجانی ها ارائه دهند."
