در مجمع جهانی شهرسازی، تاکید شد که مسئله مسکن دیگر یک مشکل جهانی برای دموکراسی و توسعه است.
Modern.az گزارش میدهد که امیلیا سایز، دبیرکل سازمان شهرهای متحد و دولتهای محلی (UCLG)، این مطلب را در نشست پنل با عنوان "بحران جهانی مسکن: برنامه چیست؟" در چارچوب سیزدهمین نشست مجمع جهانی شهرسازی در باکو بیان کرد.
او خاطرنشان کرد که بحران مسکن دیگر تنها به محلههای فقیرنشین و مناطق مسکونی غیررسمی محدود نمیشود. امروزه حتی افرادی که شغل دارند نیز با مشکل مسکن روبرو هستند و وضعیت به طور فزایندهای ابعاد خطرناکی به خود میگیرد.
او تاکید کرد: "این دیگر فقط مشکل شمال جهانی یا جنوب جهانی نیست. بحران مسکن به یک چالش توسعه و دموکراسی با ماهیت ساختاری تبدیل شده است. آینده دموکراسی نیز به مسئله مسکن بستگی دارد."
امیلیا سایز اشاره کرد که سالهاست مسکنهای اجتماعی در مناطق اشتباه برنامهریزی میشوند و این رویکرد همچنان ادامه دارد.
در این سخنرانی آمده است: "مردم از خانههایی که خودشان ساختهاند بیرون رانده میشوند. دلیل این امر این است که آن مناطق غیررسمی تلقی میشوند یا ارزش بازار زمین افزایش یافته است. در بسیاری از نقاط، زمین به عنوان منبع درآمد و مسکن به عنوان یک محصول تجاری ارزیابی میشود."
او همچنین تاکید کرد که مشارکت جوامع، دانش محلی و برنامهریزی مشترک باید به اصل اساسی در سیاست مسکن تبدیل شود.
به گفته دبیرکل، از آنجا که تغییرات اقلیمی، مهاجرت و شهرنشینی وضعیت جمعیتی را تغییر دادهاند، محیط زندگی باید بر اساس اصل "فضای مشترک ایجاد شده" شکل گیرد.
او در سخنرانی خود همچنین اشاره کرد که سفتهبازی و سیستم مالی نیز از عوامل اصلی تشدید بحران مسکن هستند:
او گفت: "سالها فکر میکردیم که توسعه اقتصادی خود مشکل مسکن را حل خواهد کرد. این اتفاق نیفتاد و بدون تغییر معماری مالی موجود نیز اتفاق نخواهد افتاد."
امیلیا سایز خواستار ارزیابی پروژههای مسکن اجتماعی فراتر از بدهی دولتی و محدودیتهای سرمایهگذاری شد. او بر اهمیت رویکرد مشترک بانکهای توسعه بینالمللی، منطقهای و ملی در این زمینه تاکید کرد.
او افزود که در بسیاری از کشورها، دولتهای محلی و منطقهای مسئولیت مسئله مسکن را بر عهده دارند، اما در این زمینه اختیارات کافی ندارند.
او خاطرنشان کرد: "اگر مسئله اختیارات تغییر نکند، حل تعدادی از مشکلات امکانپذیر نخواهد بود."
دبیرکل اظهار داشت که مسکن دیگر یک وضعیت اضطراری نیست، بلکه به یک مشکل ساختاری تبدیل شده است که آینده بشریت و دموکراسی را تعیین میکند.
ای. سایز سخنان خود را اینگونه به پایان رساند: "ما باید به این مسئله از منظر عدالت نگاه کنیم. تبعیض در دسترسی به مسکن یکی از آشکارترین شاخصهای نابرابری اجتماعی است."
