امروز در ارمنستان اجلاس بینالمللی با شعار «رهبران برای طبیعت» برگزار میشود. در این رویداد حدود 10 رئیس دولت و حکومت از کشورهای مختلف جهان و همچنین مقامات عالیرتبه از حدود 50 کشور شرکت میکنند.
این اجلاس با اجرای سرود ملی ارمنستان آغاز شد. در سالن، مسعود پزشکیان، رئیسجمهور ایران در سمت چپ نیکول پاشینیان، نخستوزیر ارمنستان و آنتونیو گوترش، دبیرکل سازمان ملل متحد در سمت راست او نشستهاند. مهمانان عالیرتبه دیگری مانند قاسم ژومارت توکایف، رئیسجمهور قزاقستان، امامعلی رحمان، رئیسجمهور تاجیکستان، سادیر جپاروف، رئیسجمهور قرقیزستان و ایراکلی کوباخیدزه، نخستوزیر گرجستان نیز در این رویداد حضور دارند.
Modern.az گزارش میدهد که در بخش تشریفاتی این رویداد، اتفاق قابل توجهی رخ داد. گروه آواز و رقص «کارین» ارمنستان، رقصی به نام «کارنو کوچاری» را ارائه کرد.
با این کار، فعالیت سرقت ادبی ارامنه در قبال میراث فرهنگی آذربایجان - هنر رقص - بار دیگر به وضوح به نمایش گذاشته شد.

مسئله اینجاست که رقصی که ارامنه آن را «کارنو کوچاری» مینامند، در واقع رقص ملی «کوچری» آذربایجان است.
لازم به ذکر است که تصاحب رقص «کوچری» توسط ارامنه سالهاست که موضوع بحث در محافل فرهنگی داخلی و بینالمللی است.
ارامنه بیشرمانه ادعا میکنند که گویا این رقص را که آن را «کوچاری» مینامند، در دوران بتپرستی که طبیعت مورد پرستش بود، خلق کردهاند (؟). ارامنه سعی میکنند توضیح دهند که این رقص با پرستش حیوان - قوچ - مرتبط است. جالب اینجاست که خود کلمه «کوچ» (قوچ) نیز ریشهای ترکی دارد.
«کوچری» در میان 4 رقص برتر ارمنستان قرار گرفته است. ارامنه با تبلیغات بیوقفه در این زمینه، با اجرای «کوچری» در رویدادهای بینالمللی مختلف، سعی کردهاند به دنیا نشان دهند که مردمی باستانی هستند.
حتی در مسابقه بینالمللی آواز «یوروویژن 2011»، این رقص به آهنگی که خواننده ارمنی اجرا میکرد، اضافه شده بود.
در آن زمان، آژانس مالکیت فکری جمهوری آذربایجان، تحقیقات گستردهای در مورد تاریخ این رقص، ارتباط آن با مردم آذربایجان و حتی ریشهشناسی کلمه «کوچری» تهیه و آن را به سازمان جهانی مالکیت فکری ارسال کرده بود.
اما ارامنه دست برنداشته و بارها این رقص را به عنوان «رقص قومی ارمنی» به یونسکو ارائه کردهاند.
سرانجام ماشین تبلیغاتی ارمنستان موفق شد یونسکو را نیز به جعل خود متقاعد کند.
بدین ترتیب، در 6 دسامبر 2017، در نشست کمیته بیندولتی حفاظت از میراث فرهنگی ناملموس که در جزیره ججو کره جنوبی برگزار شد، رقص ملی آذربایجان «کوچری» به عنوان رقصی متعلق به ارمنستان در فهرست میراث فرهنگی ناملموس یونسکو ثبت شد.
«کوچری» یکی از رقصهای فولکلور معروف آذربایجان است و نماد سبک زندگی عشایری باستانی ترکهاست. این رقص، همانطور که از نامش پیداست، با «کوچ» - یعنی حرکت، جابجایی، زندگی عشایری - مرتبط است. در ریتم، سبک اجرا و پلاستیک این رقص، روحیه جنگاوری، دعوت به وحدت و انگیزههای قهرمانی احساس میشود. انواع مختلفی از رقص «کوچری» در مناطق مختلف آذربایجان وجود دارد (به عنوان مثال، قرهباغ، نخجوان، شکی و غیره).
شخصیتهای فرهنگی و فولکلورشناسان آذربایجان بارها به پذیرش «کوچری» به عنوان رقص فولکلور ارمنی اعتراض کرده و با شواهد تاریخی و علمی توضیح دادهاند که این رقص با آذربایجان مرتبط است.
وزارت فرهنگ آذربایجان در این زمینه به یونسکو مراجعه کرده است.
متأسفانه، این درخواستها بینتیجه مانده و ثبت رقص «کوچری» به نام ارامنه برطرف نشده است.
رقص «کوچری» نوعی از رقص باستانی «یالی» است که در آذربایجان بسیار محبوب است. تصاویر رقص «یالی» حتی بر روی صخرههای گوبوستان، که یکی از قدیمیترین آثار سنگی تاریخی آذربایجان محسوب میشود و به دوره مزولیتیک (12-8 هزار سال قبل از میلاد) بازمیگردد، نیز یافت شده است.
رقص «کوچری» عمدتاً در نخجوان، یکی از قدیمیترین مناطق آذربایجان، گسترش یافته است. این رقص که توسط گروههای فولکلور مناطق شرور، سدرک، کنگرلی، جلفا و شاهبوز نخجوان در رپرتوار گنجانده شده است، در جشنهای عروسی و مردمی نیز اجرا میشود.
رقص «کوچری» قبل از اخراج کامل آذربایجانیها از سرزمینهای اجدادی خود، یعنی آذربایجان غربی (ارمنستان کنونی) (تا سال 1988)، یک رقص بسیار محبوب بود که توسط آنها اجرا میشد.
ا. قافارلی