آمریکا به دستیابی به توافقی برای کاهش موقت تنش با ایران نزدیک است. اما احتمال حل و فصل کامل مناقشه در آینده نزدیک کم است.
Modern.az گزارش می‌دهد که تام بارک، نماینده ویژه آمریکا، این مطلب را در مصاحبه با شبکه تلویزیونی CNN در چارچوب رویداد «چشم‌اندازهای جهانی» که در دوحه برگزار شد، بیان کرد.
به گفته وی، قطر، پاکستان و دیگر شرکای آمریکا تلاش‌های دیپلماتیک خود را برای بازگرداندن واشنگتن و تهران به میز مذاکره افزایش داده‌اند.
نماینده آمریکا گفت: «قطر، پاکستان و همه متحدان ما کار خوبی انجام داده‌اند تا ما را در یک اتاق جمع کنند و در مورد یک فرآیند خاص به توافق برسیم. ما به این نزدیک هستیم. فکر می‌کنم بالاخره به نقطه‌ای بسیار نزدیک شده‌ایم که می‌توانیم بگوییم 'بیایید فقط کمی استراحت کنیم'.»
ت. بارک تاکید کرد که در حال حاضر صحبت از یک توافق جامع نیست، بلکه از توقف موقت تشدید درگیری است. این می‌تواند به کشورهای منطقه فرصت دهد تا مسیر آینده را برای حل و فصل درگیری به طور مستقل تعیین کنند.
به ارزیابی وی، روند کاهش تنش می‌تواند در دو هفته آینده آغاز شود.
نماینده آمریکا همچنین به گزینه هفت روزه توقف پیشنهادی قطر اشاره کرد. وی گفت که این پیشنهاد هنوز در دست بررسی است.
با این حال، بارک فاش نکرد که آیا ایران با این پیشنهاد موافقت کرده است یا اینکه آیا توافقی بین طرفین امضا شده است.
تام بارک اذعان کرد که مذاکرات به دلیل دشواری در برقراری ارتباط با رهبری ایران پیچیده شده است.
به گفته وی، کشته شدن مقامات ایرانی که طرف آمریکایی در طول درگیری با آنها در تماس بود، روند ارتباطات را دشوار کرده است.
او گفت: «هرچه بیشتر همکاران خود را در ایران از بین ببریم، ارتباطات دشوارتر می‌شود.»
نماینده آمریکا همچنین شفافیت فرآیند تصمیم‌گیری در سپاه پاسداران انقلاب اسلامی (سپاه) را زیر سوال برد.
او خاطرنشان کرد که واشنگتن در درک اینکه چه کسی به طور خاص موضع این ساختار را تعیین می‌کند و چه عواملی بر فعالیت‌های آن تأثیر می‌گذارد، با مشکل مواجه است.
بارک بر نقش فزاینده کشورهای منطقه در تلاش‌های دیپلماتیک تاکید کرد.
به گفته وی، عربستان سعودی، پاکستان و ترکیه با تلاش برای کاهش تنش، با ایران تماس برقرار می‌کنند و در عین حال فعالیت‌های خود را با آمریکا هماهنگ می‌کنند.
بارک گفت: «شگفت‌انگیز است: عربستان سعودی، پاکستان و ترکیه برای تلاش برای کاهش تنش به ایران می‌روند و ما به صورت هماهنگ با آنها عمل می‌کنیم. همه ما به مدل متفاوتی از سیاست خارجی عادت می‌کنیم.»
