«مسجد کبود یک بنای تاریخی آذربایجانی است که در دوره خانات ایروان ساخته شده است. بازسازی آن با بودجه کدام کشور، تعلق تاریخی آن را تغییر نمی‌دهد.»
این را پروانه ولی‌یوا، نماینده مجلس، در اظهارات خود به Modern.az بیان کرد.
نماینده مجلس خاطرنشان کرد که این مسجد در زمان حکومت حسینعلی خان، خان ایروان، در سال‌های 1765-1766 ساخته شده است:
«این بنا که با نامهای مسجد کبود، جامع کبود و مسجد حسینعلی خان شناخته می‌شود، یکی از مراکز اصلی مذهبی و اجتماعی جمعیت مسلمان شهر ایروان بوده است. ویژگی‌های دوره صفویه در معماری آن منعکس شده است. جایگاه این بنا در تاریخ آذربایجان به این دلیل است که خانات ایروان یکی از خانات آذربایجان بوده است.»
به گفته پروانه ولی‌یوا، در دوره شوروی، فعالیت مذهبی مسجد متوقف شد و ساختمان برای موزه و سایر اهداف سکولار استفاده شد:
«پس از استقلال ارمنستان، موضوع بازگشایی مجدد مسجد برای فعالیت‌های مذهبی مطرح شد. در سال 1991 موزه طبیعت و در سال 1994 موزه تاریخ از مجموعه مسجد خارج شدند. بر اساس توافقنامه امضا شده بین ایران و ارمنستان در سال 1995، دولت ایران هزینه‌های بازسازی را بر عهده گرفت. کار به یک بنیاد خیریه ایرانی واگذار شد و کارهای تکمیلی در سال 2006 به پایان رسید.»
نماینده مجلس معتقد است که در طول کارهای مرمت و بازسازی، ویژگی‌های معماری اولیه و هویت تاریخی-فرهنگی این بنا تغییر یافته است:
«ویژگی‌های معماری اصلی مسجد کبود فارسی‌سازی شده است. در حال حاضر، معرفی این بنا توسط مقامات ارمنستان به مهمانان خارجی به عنوان «مسجد فارسی» به منظور پنهان کردن تعلق آن به میراث آذربایجان است. تامین مالی بازسازی نمی‌تواند دلیلی برای تغییر هویت تاریخی یک بنا باشد.»
پروانه ولی‌یوا تاکید کرد که ارائه متفاوت نام و تعلق تاریخی مسجد کبود، تحریف تاریخ است:
«این تلاش‌ها بخشی از سیاست سیستماتیک و هدفمند ارمنستان برای تخریب، تغییر تعلق و تحریف میراث متعلق به آذربایجانی‌ها در ارمنستان است. مسجد کبود یک بنای تاریخی متعلق به آذربایجانی‌ها است. با دادن نام جدید به آن، نمی‌توان تاریخ و تعلق آن به مردم آذربایجان را پاک کرد.»
