Ermenistan'da yapılacak parlamento seçimlerine bir aydan az bir süre kaldı. 7 Haziran'da yapılması planlanan seçimlerde ülke parlamentosunun 101 üyesi belirlenecek.
Şu anda başlıca adaylar ve siyasi güçler şunlardır:
- Nikol Paşinyan - iktidardaki “Sivil Sözleşme” Partisi lideri ve mevcut başbakan. Robert Koçaryan – “Ermenistan” bloğunun ana figürlerinden biridir ve muhalefetin en güçlü figürlerinden biri olarak kabul edilir. Samvel Karapetyan - “Güçlü Ermenistan” ittifakının arkasındaki ana figürlerden biridir. Gagik Tsarukyan - “Müreffeh Ermenistan” Partisi'nin lideridir ve siyasi arenaya geri dönmüştür. Edmon Marukyan - “Parlak Ermenistan” Partisi'ne liderlik ediyor ve daha önce Paşinyan'ın müttefikiydi. Hayk Marutyan - eski Erivan belediye başkanı ve “Yeni Güç” hareketinin lideridir.
Parlamento seçimleri öncesi EVN Report ve Armenian Election Study (ArmES) tarafından yapılan seçmen davranışı araştırmasının üçüncü aşamasının sonuçlarına göre, Ermenistan Başbakanı Nikol Paşinyan'ın faaliyetlerine destek artmaya devam ediyor. Başbakanın faaliyetlerini destekleyenlerin sayısı ilk ankette %36 iken, ikinci aşamada %47,2'ye, son sonuçlarda ise %49'a yükseldi. Aynı zamanda faaliyetlerinden memnun olmayanların sayısı da azaldı. Bu oran ilk ankette %45, ikinci aşamada %35,8, mevcut ankette ise %33,7 olarak gerçekleşti.
Anket, Ermenistan toplumunda ülkenin gelecekteki yönüyle ilgili görüşlerin de değiştiğini gösteriyor. Katılımcıların %44'ü Ermenistan'ın doğru yönde geliştiğini düşünüyor. Bu oran önceki aşamalara göre artış gösteriyor. Şu anda ülkenin yanlış yönde gittiğini düşünenlerin oranı %30,9'dur.
Araştırmaya göre, iktidardaki “Sivil Sözleşme” Partisi seçim yarışında ana rakiplerini önemli bir farkla geride bırakıyor. Bununla birlikte, parti henüz parlamentoda tek başına hükümet kurmak için gerekli olan oy çoğunluğunu sağlayamıyor.
Ankete katılanların oy verme niyetine göre:
-"Sivil Sözleşme” Partisi — %32,5, “Güçlü Ermenistan” Partisi — %10,1, “Ermenistan İttifakı” — %4,4, “Müreffeh Ermenistan” Partisi — %3,4 desteğe sahiptir.
Halkın Paşinyan'a olan güveninin artmasının ise bir dizi ciddi nedeni bulunmaktadır. Halkın Paşinyan'a olan güveninin artmasının ise bir dizi ciddi nedeni bulunmaktadır. Öncelikle, Ermenistan toplumunun önemli bir kısmı eski iktidar temsilcilerinin yeniden iktidara gelmesini istemiyor. Özellikle Robert Koçaryan dönemi birçok Ermeni seçmen tarafından yolsuzluk, oligarşik yönetim ve siyasi baskılarla ilişkilendiriliyor. Bu nedenle muhalefetin ana figürleri toplumun büyük bir kesiminde önceki kadar güven yaratamıyor.
Diğer önemli bir faktör ise Paşinyan'ın 2018 yılındaki “kadife devrim”inin sembolü olarak kalmasıdır. O, hala belirli seçmen grupları tarafından “halktan çıkmış siyasetçi”, eski sisteme karşı mücadele eden lider olarak kabul ediliyor. Bu imaj özellikle gençler ve şehirli seçmenler arasında etkisini koruyor.
2020 yılında yaşanan İkinci Karabağ Savaşı'ndan sonra Paşinyan'ın reytingi ciddi şekilde düşse de, sonraki dönemde siyasi gündemi değiştirmeyi başardı. Ermenistan toplumunun bir kısmı, ülkenin uzun vadeli gelişimi için bölgede istikrar ve iletişim hatlarının açılmasının önemli olduğunu düşünüyor. Bu açıdan Paşinyan'ın Azerbaycan ve Türkiye ile ilişkilerin normalleştirilmesine yönelik politikası belirli bir destek kazanıyor.
Buna ek olarak, Paşinyan hükümeti Batı ile ilişkilerin genişletilmesine özel önem veriyor. Avrupa Birliği ve ABD ile yakınlaşma taraftarları onu Ermenistan'ın dış politikada daha dengeli bir kurs izlemeye çalışan lider olarak sunuyorlar. Muhalefetin ana figürlerinin ise daha çok Rusya yanlısı politikalarla ilişkilendirilmesi bazı seçmenlerin Paşinyan'ı tercih etmesine neden oluyor. Uzmanlar, muhalefetin parçalanmış durumda olmasının da iktidar partisinin üstünlüğünü artıran ana faktörlerden biri olduğunu düşünüyorlar. Şu anda Ermenistan'da Paşinyan'a karşı birleşik bir siyasi merkez oluşamamıştır. Muhalif kampta hem ideolojik hem de liderlik açısından ciddi fikir ayrılıkları devam etmektedir.
Sosyolojik anketlerin sonuçları, seçime kadar ciddi bir siyasi değişiklik yaşanmazsa, “Sivil Sözleşme” Partisi'nin yine birinci siyasi güç olarak kalacağını gösteriyor. Bununla birlikte, partinin parlamentoda yeniden tek başına hükümet kurup kuramayacağı ana tartışma konularından biri olmaya devam ediyor.
