نشست سهجانبه دونالد ترامپ، رئیسجمهور آمریکا با ولادیمیر پوتین، رئیسجمهور روسیه و شی جین پینگ، رهبر چین، نتایج مورد انتظار را برای واشنگتن به همراه نداشت. اگرچه در این نشست بیانیههای کلی در مورد همکاریهای انرژی مطرح شد، اما هیچ توافق مشخصی در مورد جنگ اوکراین و ایران حاصل نشد. گفته میشود که چین و روسیه طرفهایی بودند که بیشترین سود سیاسی را از این نشست بردند.
ایرینا ساروکمان، تحلیلگر سیاسی آمریکایی، در اظهاراتی به Modern.az گفت که دونالد ترامپ، رئیسجمهور آمریکا، تحت فشار شدید ناشی از جنگ با ایران و پیامدهای اقتصادی آن، وارد این نشست شد:
"رئیسجمهور آمریکا در پس وعدههای مکرر خود مبنی بر توقف جنگ اوکراین، تلاش میکرد تا پیشرفتهایی را در این زمینه نشان دهد. پوتین و شی جین پینگ مشکلات واشنگتن را درک میکردند و دلیل جدی برای سازش نمیدیدند. اگرچه بیانیه مشترک شامل وعدههای کلی در زمینه همکاریهای انرژی بود، اما نه روسیه و نه چین تعهدات مشخصی را برای کمک به حل مشکلات فوری ترامپ بر عهده نگرفتند."

این تحلیلگر سیاسی معتقد است که یکی از طرفهایی که بیشترین بهره را از این نشست برد، چین بود. به گفته او، شی جین پینگ با میزبانی این نشست، فرصت یافت تا نشان دهد که واشنگتن به همکاری با پکن نیاز دارد:
"پکن در مورد مسئله تایوان هیچ امتیازی نداد و هیچ مسئولیتی را برای تغییر رفتار روسیه در اوکراین بر عهده نگرفت. چین همچنین روابط خود را با ایران حفظ کرد که این امر به پکن امکان نفوذ قابل توجهی در فرآیندهای منطقه میدهد. شی جین پینگ میتواند علاوه بر ادامه مذاکرات با ترامپ، همکاری خود را با کشورهایی که منافع آمریکا را به چالش میکشند، ادامه دهد."
به گفته ای. ساروکمان، پوتین نیز با مزیتهای سیاسی جدی از این نشست خارج شد. به این ترتیب، رهبر روسیه بدون تغییر موضع خود در مورد اوکراین، فرصت یافت تا در سطح بینالمللی به رسمیت شناخته شود و به عنوان یک شریک برابر با رئیسجمهور آمریکا مذاکره کند:
"در حالی که نیروهای نظامی روسیه عملیات خود را در اوکراین ادامه میدادند، ترامپ پوتین را به عنوان یک شریک برابر در بحث مسائل امنیت بینالمللی پذیرفت. مفاد بیانیه مشترک در مورد حمایت از مقامات دولتی در برابر پیگرد قانونی بینالمللی نیز به نفع پوتین است. زیرا دادگاه کیفری بینالمللی حکم بازداشت او را صادر کرده است. مسکو با آتشبس موافقت نکرد و تعهدی برای عقبنشینی از مناطق اشغالی اوکراین نداد."
این تحلیلگر سیاسی تاکید کرد که اگرچه ترامپ این نشست را به عنوان یک موفقیت دیپلماتیک معرفی کرد، اما نتایج حاصله به او اجازه نمیدهد که اظهارات مشخصی داشته باشد. به ویژه عدم تحقق وعدهها در مورد توقف جنگ اوکراین، از نظر اعتبار سیاسی رئیسجمهور آمریکا مشکلساز است:
"او قول داده بود که روابط شخصیاش با پوتین به پایان جنگ در اوکراین کمک خواهد کرد. اما مسکو در حالی که در مذاکرات شرکت میکند، عملیات نظامی را ادامه میدهد. ترامپ در مورد مسئله ایران نیز به همکاری چین نیاز دارد. اما شی جین پینگ علاقهای به اقدام بدون کسب امتیاز برای کمک به واشنگتن در خروج از پیامدهای رویارویی با تهران ندارد."
ای. ساروکمان عدم دستیابی به هرگونه توافق در مورد مسئله اوکراین را جدیترین بینتیجه بودن این نشست ارزیابی کرد. به گفته او، اگرچه پوتین در مورد جنگ بحث کرد، اما اوکراین در بیانیه نهایی گنجانده نشد، پیشنهاد آتشبس مطرح نشد و جدول زمانی برای مذاکرات آینده تعیین نشد:
"پوتین فرصت یافت تا خود را دوباره به عنوان یک رهبر بزرگ بینالمللی معرفی کند، بدون اینکه هیچ امتیازی بدهد که به پایان درگیریها نزدیک شود."
این تحلیلگر سیاسی معتقد است که نتایج این نشست نگرانی کشورهای اروپایی را نیز افزایش داده است:
"زیرا در حالی که کشورهای اروپایی به حمایت از اوکراین ادامه میدهند، ترامپ مستقیماً با پوتین و شی جین پینگ مذاکره میکند. امتیازات احتمالی آمریکا در مورد کمک نظامی به اوکراین و تحریمها علیه روسیه میتواند مستقیماً بر منافع امنیتی اروپا تأثیر بگذارد. اگر واشنگتن چنین تصمیماتی را بدون مشورت با کییف و متحدانش در اروپا اتخاذ کند، ترامپ با مقاومت بیشتری روبرو خواهد شد. زیرا همکاری این دولتها برای اجرای هرگونه توافق در آینده همچنان ضروری خواهد بود."