Azərbaycan futbolunda “Neftçi” sadəcə klub deyil. Bakı futbolunun simvolu, ölkənin ən köklü və ən titullu komandalarından biri olan “Neftçi” uzun illərdir öz adına yaraşan sabitliyi göstərə bilmir.
Modern.az 2026/27 mövsümünün ilk iki turundan sonra “Neftçi”nin uğurlarını təhlil edib.
Flaqman qayıdır?
İlk iki turun cavabı hələ çempionluq üçün kifayət deyil, amma görüntü kifayət qədər ciddi siqnaldır. “Neftçi” əvvəlcə səfərdə “Sumqayıt”ı 3:1, daha sonra isə evdə “Araz-Naxçıvan”ı 5:0 məğlub edib. Beləliklə, iki oyundan 6 xal, 8 qol və cəmi 1 buraxılan top.
Bu nəticələrdən daha vacibi isə “Neftçi”nin meydandakı görüntüsüdür. Komanda rəqibə yüksək pressinq tətbiq edir, topa nəzarəti saxlamağa çalışır və hücumda əvvəlki mövsümlərlə müqayisədə daha inamlı görünür. “Araz-Naxçıvan”la oyunun ilk hissəsinin 4:0 başa çatması da bu dominantlığın göstəricisidir.
Bu dönüşün memarı kimdir?
Komandanın yüksəlməsinin əsas səbəblərdən biri, şübhəsiz, Yuri Vernidub faktorudur.
Ukraynalı mütəxəssis 2025-ci ilin dekabrında “Neftçi”yə gələndə komanda 14 turdan sonra cəmi 16 xalla səkkizinci pillədə idi. Həmin mərhələdə dördüncü yer, yəni avrokubok zonası ilə fərq 11 xal təşkil edirdi. Vernidub isə komandanın həm oyununu, həm də nəticələrini dəyişərək mövsümün sonunda “Neftçi”ni dördüncü yerə çıxardı. “İlk dördlük” hədəfi 2025/26 mövsümünə aid idi. O vaxt “Neftçi” üçün əsas məqsəd uğursuz başlanğıcdan sonra mövsümü xilas etmək və avrokubok zonasına qayıtmaq idi. Vernidub bunu bacardı.
İndi isə vəziyyət başqadır. Artıq yeni mövsümdəyik və “Neftçi” ilk iki turdan sonra dördüncü yer uğrunda deyil, daha böyük hədəflər haqqında düşünməyə əsas verən futbol nümayiş etdirir.
Heyətdə keyfiyyət və fərqlənənlər
İlk iki turun əsas qəhrəmanı isə Breno Almeydadır. Braziliyalı hücumçu “Sumqayıt” və “Araz-Naxçıvan” oyunlarında ümumilikdə 4 qol vuraraq mövsümə möhtəşəm başlayıb. Amma “Neftçi”nin üstünlüyünü yalnız Breno ilə izah etmək olmaz. Lyubomir Tupta, Falaye Sako, İqor Ribeyro və Endryu Qravilyon da ilk oyunlarda hesabda iz qoyublar. Emin Mahmudov isə komandanın həm kapitanı, həm də meydandakı əsas liderlərindən biri olaraq qalır.
Vernidubun əsas üstünlüklərindən biri də mövcud heyətdən maksimum istifadə etməsidir. Ötən mövsüm onun gəlişindən sonra əsas dəyişikliklərdən biri intizam və fiziki hazırlığın artırılması, futbolçuların fərdi potensialının daha yaxşı üzə çıxarılması oldu. Bunun nəticəsində “Neftçi” əvvəlkindən daha dominant və daha inamlı görünməyə başladı.
Köhnə “Neftçi”nin kölgəsi
Bu günkü “Neftçi”ni qiymətləndirərkən klubun tarixini unutmaq mümkün deyil.
1966-cı ildə “Neftçi” SSRİ çempionatında üçüncü yeri tutaraq Azərbaycan futbolunun sovet dövründəki ən böyük nəticələrindən birinə imza atmışdı. Banişevski, Tuayev, Kramarenko kimi futbolçularla formalaşan həmin komanda “Neftçi”ni Bakının futbol qüruruna çevirmişdi. Müstəqillik dövründə isə klub 9 dəfə Azərbaycan çempionu olub. Lakin son çempionluqdan sonra uzun bir həsrət başladı. “Neftçi” sonuncu dəfə 2020/21 mövsümündə çempion olub. Sonrakı illərdə isə komanda bir dəfə ikinci, bir dəfə üçüncü, daha sonra beşinci və altıncı yerlərə düşüb. 2025/26 mövsümündə isə Vernidubun gəlişindən sonra toparlanaraq dördüncü yeri tutub.
Bu səbəbdən bugünkü başlanğıc azarkeş üçün adi iki qələbədən daha böyük məna daşıyır. Çünki uzun müddətdən sonra “Neftçi”nin oyununda yenidən özünəinam və dominantlıq hiss olunur.
Avropada niyə alınmadı?
“Neftçi”nin bu mövsüm avrokubok macərası isə uğurlu olmadı. Konfrans Liqasının II təsnifat mərhələsində “Dinamo Minsk”ə qarşı Bakıda 2:4 məğlub olan komanda cavab görüşündə 1:0 qalib gəlsə də, ümumi hesabda 3:4 hesabı ilə mübarizəni dayandırdı. Klubun rəsmi saytındakı təqvim də hər iki nəticəni təsdiqləyir.
Bu nəticə göstərdi ki, “Neftçi”nin potensialı var, amma Avropada iki oyunlu mərhələlərdə sabitlik və müdafiə etibarlılığı hələ tam formalaşmayıb. Bununla belə, “Neftçi”nin Avropa tarixində əhəmiyyətli səhifələri var. 2012-ci ildə klub Azərbaycan futbolunda ilk dəfə Avropa Liqasının qrup mərhələsinə yüksəlib və San-Siroda “İnter”lə 2:2 heç-heçə edib. Sonrakı illərdə də Çempionlar Liqası, Avropa Liqası və Konfrans Liqasında mübarizə aparıb.
İndi isə qarşıda başqa məqsəd dayanır: əvvəlcə ölkə daxilində yenidən zirvəyə qayıtmaq.
Çempionluq artıq real hədəfdirmi?
Bu suala indi qəti “bəli” demək mümkün deyil. Qarşıda uzun mövsüm var və “Neftçi” hələ “Qarabağ”, “Sabah”, “Zirə” kimi rəqiblərlə ciddi sınaqlardan keçməlidir. Amma bir fərq var. 2025/26 mövsümündə dördüncü yer “Neftçi” üçün xilas idi. 2026/27 mövsümündə isə ilk iki turdan sonra artıq söhbət dördüncülükdən yox, çempionluq yarışından gedə bilər.
Çünki komandanın quruluşu, məşqçi faktoru, heyətin keyfiyyəti, Breno Almeydanın forması, Emin Mahmudovun liderliyi və ən əsası, yüksək pressinqə əsaslanan oyun modeli “Neftçi”ni əvvəlki mövsümlərdən fərqli göstərir.
Əlbəttə, iki qələbə çempionluq demək deyil. Amma 3:1 və 5:0-lıq start, 8 qol, 6 xal və meydandakı inam “Neftçi”nin artıq sadəcə avrokubok uğrunda mübarizə aparan komanda olmadığını göstərir. Bəlkə də hələ “flaqman qayıtdı” demək tezdir. Amma flaqmanın qayıtdığını göstərən ilk siqnallar artıq var. İndi əsas məsələ bu başlanğıcı davam etdirmək və “Sumqayıt”la “Araz-Naxçıvan”a qarşı göstərilən futbolu mövsümün böyük oyunlarına daşımaqdır. Əgər bunu bacarsalar, mövsümün əvvəlində dördüncü yer üçün mübarizə aparacağı düşünülən “Neftçi”nin ilin sonunda çempionluq kubokuna oynayan əsas komandalardan birinə çevrilməsi heç də sürpriz olmayacaq.
“Neftçi” qayıdırmı? İlk iki turdan sonra cavab: çox güman ki, bəli. Amma əsl cavabı mövsümün böyük oyunları verəcək.
Nicat Rüstəm
