XVII–XVIII əsrlərə aid uşaq portretlərinə diqqətlə baxdıqda qeyri-adi baş geyimləri görmək olar. Bunlar sadəcə dəbli aksesuarlar deyil, həm də müasir uşaq dəbilqələrinin əsl sələfləri olub. Onlar körpələrin başını zədələrdən qorumaq üçün nəzərdə tutulmuşdu.
Modern.az xəbər verir ki, tarixçi Emi Boyinqtonun sözlərinə görə, bu baş geyimləri “pudding cap” adlanırdı. Onlar dəri və ya məxmərdən hazırlanan, içərisi at tükü və ya lələklə doldurulmuş yumşaq, val formasında papaqlar idi. Bu papaqlar uşaqların başına geyindirilirdi.
Bəzən papaqlar çənənin altından bağlanırdı, lakin əksər hallarda sadəcə başa qoyulurdu. Böyük ölçüləri sayəsində başda yaxşı qalırdılar. Adətən, onların altından kətan və ya pambıq parçadan hazırlanmış çepçik geyinilirdi. Məqsəd sadə idi: uşaq yeriməyi öyrənərkən yıxıldıqda zərbəni yumşaltmaq və başını qorumaq.
Bəzən bu papaqlar uşağın geyiminə uyğun rəngdə seçilir, lələklər, bantlar və lentlərlə bəzədilirdi. Belə detallar ailənin maddi imkanlarını və cəmiyyətdəki mövqeyini göstərirdi. Bununla belə, uşaqların başını qorumaq yalnız varlı ailələrə xas deyildi. Maddi vəziyyəti daha zəif olan ailələr də övladlarının təhlükəsizliyini təmin etməyə çalışırdılar.
Belə papaqları taxmaq ənənəsi XVIII əsr boyunca qorunub saxlanılıb və XIX əsrdə də davam edib. Bu günə qədər XIX əsrə aid belə baş geyimlərinin gözəl nümunələrindən biri gəlib çatıb. Həmin nümunə Nyu-Yorkdakı Metropoliten İncəsənət Muzeyində saxlanılır. Hazırlanma ustalığı və detallara göstərilən diqqət papağın, ehtimal ki, imkanlı bir ailənin uşağına məxsus olduğunu göstərir. O, dəri və ipəkdən hazırlanıb.
Erkən müasir dövrün evlərində ilk addımlarını atan uşaqları çoxsaylı təhlükələr gözləyirdi: daş və mərmər döşəmələr, açıq ocaqlar, dik pilləkənlər — bütün bunlar ciddi xəsarətlərə səbəb ola bilərdi. Buna görə də belə qoruyucu papaqlar son dərəcə vacib idi.
Eyni zamanda, bu baş geyimlərinin uşaq portretlərində təsvir olunması həmin dövrdə uşaqlara xüsusi qayğı və məhəbbətlə yanaşıldığını da göstərir. Varlı ailələrdə bu papaqlar tədricən dəbli aksesuara çevrilmişdi. Onlar uşağın yaşını, artıq yeriməyi öyrəndiyini və uşaqlığın növbəti mərhələsinə keçdiyini ifadə edirdi.
