Կասպից ծովը դարեր շարունակ կարևոր տեղ է զբաղեցրել մարդկանց կյանքում՝ ինչպես իր հարստությամբ, այնպես էլ իր վտանգներով։ Նրա ջրերում տեղի են ունեցել անթիվ միջադեպեր, նավաբեկություններ, փոթորիկներ և ողբերգություններ։ Նավթային Քարերը, որոնք առանձնահատուկ տեղ ունեն Ադրբեջանի նավթարդյունաբերության զարգացման մեջ, նույնպես ականատես են եղել այս պատմության ծանր էջերից մեկին։ 1957 թվականի նոյեմբերին տեղի ունեցած հզոր փոթորիկը փոխել է տասնյակ ընտանիքների կյանքը և վերջ դրել 21 նավթագործի կյանքին։
Modern.az-ը հիշեցնում է, որ այդ ողբերգությունը մնացել է Նավթային Քարերի պատմության ամենածանր իրադարձություններից մեկը։ 1957 թվականի նոյեմբերի 20-ից 21-ի գիշերը Կասպից ծովում քամու արագությունը հասել է վայրկյանում 44 մետրի, իսկ ալիքների բարձրությունը՝ 13 մետրի։ Ծովի հզոր փոթորիկը լուրջ վնաս է հասցրել նավթարդյունահանման կայանքներին։
Ողբերգությունը տեղի է ունեցել «Ցեխի Պիլպիլեսի» հանքավայրում հորատման աշխատանքներ իրականացվող տարածքում։ Հզոր ալիքների ազդեցությամբ ծովային հարթակը փլուզվել է, և դրա վրա աշխատող նավթագործները ընկել են Կասպից ծովի ջրերը։ Չնայած մինչև առավոտ նրանց խեղդվելու վայրից լսվում էին ճիչեր և օգնության կանչեր, սակայն այդ ժամանակվա տեխնիկական հնարավորությունների պայմաններում հնարավոր չէր նրանց օգնել։ Միջադեպի հետևանքով զոհվել է Միխայիլ Կավերոչկինի և Սուլեյման Բաղիրովի ղեկավարած երկու հորատման բրիգադի 21 անդամ։
Զոհվածների թվում էր հորատման վարպետ Միխայիլ Պավլովիչ Կավերոչկինը, ով աշխատել էր Նավթային Քարերում դրա առաջին տարիներից և կարևոր դեր էր խաղացել հանքավայրի յուրացման գործում։ Նա այն մասնագետներից էր, ովքեր մասնակցել էին Նավթային Քարերի առաջին հետախուզական հորատանցքի հորատմանը։

1957 թվականի միջադեպի ականատեսներից մեկը՝ Բախտիյար Մամեդովը, ով այդ ժամանակ փոխարինում էր Նավթային Քարերի հանքի տնօրենին, հետագայում իր հուշերում կիսվել է ողբերգական գիշերվա որոշ մանրամասներով։ Նրա խոսքերով, նոյեմբերի 20-ին երեկոյան ժամը 21-ի սահմաններում «Գյուրգեննեֆթ» Նավթային Հանքերի Տրեստի գլխավոր ինժեներ Բահման Հաջիևը հեռախոսով կապ է հաստատել՝ նախազգուշացնելով ուժեղ քամու մասին և հանձնարարելով ստուգել հանքի տարածքի վիճակը։
Այդ գիշեր եղանակային պայմանները արագորեն վատթարացել են։ Քամու և ալիքների ուժը կաթվածահար է արել ծովային կայանքների գործունեությունը։ Ծովային հարթակի փլուզումը և ուժեղ ալիքները չափազանց դժվարացրել են փրկարարական աշխատանքները։
Փոթորկի հետևանքով ոչ միայն մարդկային կորուստներ են եղել։ Լուրջ վնաս է հասցվել նաև Նավթային Քարերի ենթակառուցվածքին։ Փլուզվել են մի շարք էստակադաներ, էստակադային հարթակներ և կապի գծեր։ Միջադեպից հետո ծովային կայանքների անվտանգության, հատկապես ծայրահեղ եղանակային պայմաններին դիմակայելու հարցը սկսել է ավելի լրջորեն քննարկվել։
Ողբերգության զոհերի հիշատակը պահպանվել է նաև հետագա տարիներին։ 1999 թվականին՝ Նավթային Քարերի 50-ամյակի նախօրեին, հուշարձան է կանգնեցվել զոհված նավթագործների հիշատակին։ Իսկ 2009 թվականին տարածքում ստեղծվել է նոր հուշահամալիր։
Նավթային Քարերում ամեն տարի նոյեմբերի 21-ին հիշատակվում են 1957 թվականի ողբերգության զոհերը։ Հիշատակի արարողությունների ժամանակ ծովն են իջեցվում 21 ծաղկեփունջ։ Այս ավանդույթը հարգանքի տուրք է այն նավթագործների հիշատակին, ովքեր իրենց կյանքը կորցրել են փոթորկոտ գիշերը։
Կասպից ծովը այսօր էլ Ադրբեջանի էներգետիկ պատմության հիմնական վկաներից մեկն է։ Իսկ Նավթային Քարերը, ավելին քան իր գրկում կառուցված արդյունաբերական քաղաքը, հիշեցնում են այս հարստությունը ձեռք բերելու համար աշխատող մարդկանց աշխատանքը, նվիրումը և երբեմն ծանր կորուստները։